Blogi - przelom.pl
Zamknij
Tuż po świecie zmarłych nasunęła mi się taka refleksja. Na cmentarzu zwykle idziemy prosto do swoich. Znamy drogę, wiemy, przy którym krzyżu skręcić. We Wszystkich Świętych wolontariusze z puszkami przypomnieli nam, że po drodze mijamy także groby ludzi, których nie znaliśmy, choć żyli w tych samych miejscowościach co my. Czasem dopiero kwesta sprawia, że słyszymy ich imiona.-
Premier Donald Tusk dopuszcza ponowne głosowanie nad zniesieniem dwukadencyjności w samorządach, bo zależy na tym koalicjantowi – PSL. Tymczasem w dyskusji o prawie urzędujących burmistrzów, wójtów i prezydentów miast do kolejnych kadencji ginie znacznie ważniejsze pytanie: czy lokalna demokracja zapewnia wszystkim równe szanse?
Po niepokojących wydarzeniach w polskich szkołach lokalni samorządowcy na wyścigi apelowali do rodziców, by więcej rozmawiali z dziećmi, interesowali się ich problemami i zwracali uwagę na niepokojące zachowania. Wszystko słusznie. Zastanawiam się jednak, czy rodzice wiedzą, jak takie rozmowy przeprowadzić?
Mam ostatnio wrażenie, że żyjemy trochę jak w bajce. Rzeczy, o których jeszcze kilka lat temu mówiło się jak o odległych marzeniach, jedna po drugiej stają się rzeczywistością.
Jest w tym coś absurdalnego. Trzebinia dostała dotację na zagospodarowanie części Doliny Rybnej – jednego z nielicznych miejsc w mieście, którego największą wartością jest właśnie to, że pozostało stosunkowo naturalne, dzikie. Tymczasem Chrzanów z tego samego rodzaju funduszy chce zdobyć pieniądze na odbetonowanie terenu za domem kultury, który wcześniej – w ramach rewitalizacji – został wybrukowany.
„Mamy to!” – trudno dziś znaleźć bardziej charakterystyczne hasło lokalnej polityki. Pojawia się przy niemal każdej informacji o zdobyciu kolejnych milionów dotacji z Unii Europejskiej lub centralnie rozdawanych rządowych funduszy. Zdjęcie z podpisania umowy, uśmiechy, czek, gratulacje i przekaz prosty: sukces. I rzeczywiście – pieniądze zawsze cieszą. Zwłaszcza w regionie, który przez dziesięciolecia żył z górnictwa i energetyki, a dziś musi odnaleźć się w zupełnie nowej rzeczywistości.
Miasto nie jest miejscem dla dzików. To oczywiste. Tak samo jak las nie jest miejscem dla samochodów, quadów, motocykli czy ciężkich maszyn. Tyle że od kilku lat granice między tymi światami coraz bardziej się zacierają. I nie zawsze z winy zwierząt.
Zainteresowanie tworzeniem planów ogólnych w Trzebini, Chrzanowie czy Alwerni, przyniosło efekt, którego wielu urzędników prawdopodobnie się nie spodziewało.
Jeszcze kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu szkolna wycieczka miała przede wszystkim integrować klasę. Jechało się w Tatry, żeby wspólnie przemoknąć na szlaku, zjeść śniadanie w schronisku, nauczyć się odpowiedzialności za innych, zarwać nocy na pogaduchach. Albo do Warszawy – zobaczyć stolicę, zwiedzić zabytki, pójść do teatru, wrócić z plecakiem pełnym wspomnień i poczuciem, że klasa naprawdę stała się grupą. Tak było.
Zmiana władzy na Węgrzech to wydarzenie, które może mieć znaczenie nie tylko dla samych Węgrów, ale także dla całego regionu – w tym dla Polski. I dla nas, lokalsów też. Uczy, że nawet długo utrzymujące się układy polityczne nie są dane raz na zawsze.
450 podpisów pod obywatelskim projektem uchwały, której celem jest obrona planowanego do likwidacji oddziału w przedszkolu na os. Młodości w Chrzanowie to wyraźny sygnał, że mieszkańcy nie chcą być jedynie obserwatorami decyzji podejmowanych ponad ich głowami, ale chcą mieć na nie realny wpływ.
Za zamkniętymi drzwiami toczą się rozmowy o sprawach, które dotyczą wszystkich mieszkańców. Bez świadków, bez pytań, bez realnej kontroli. Władze Trzebini coraz częściej traktują jawność jak uprzejmy gest, a nie obowiązek. To nie jest spór o obecność dziennikarza na spotkaniu - to pytanie o to, czy lokalna demokracja wciąż działa tak, jak powinna.
Pamiętam, jak w latach 90. każdego dnia listonosz przynosił do redakcji stos listów od Czytelników. Były dla nas ogromną inspiracją. Odnosiły się bezpośrednio zarówno do naszych publikacji, jak i do tego, co działo się w lokalnych społecznościach. Na swój sposób oceniały rzeczywistość, w której wszyscy żyliśmy.
Z zażenowaniem przysłuchiwałam się ostatniemu posiedzeniu Komisji Spraw Społecznych Rady Miasta Trzebini, na którym powrócił temat różnorakich problemów Muzeum Regionalnego na Zbyszku.

OGŁOSZENIA PROMOWANE

    OSTATNIE KOMENTARZE