W Trzebini, jak alarmują mieszkańcy, strefy gospodarcze upadają, ośrodki rekreacji łakną remontów (piszemy o tym na str. 13, w nr 8 z 2025 r.), a ludzie się stąd wynoszą. Na dodatek gmina kolejny raz stała się bohaterem telewizyjnych newsów, ale tylko dlatego, że pojawiło się tu kolejne, wcale niemałe, zapadlisko. Tymczasem burmistrz nie ma czasu nawet na spotkanie z zaniepokojonymi mieszkańcami Centrum lub choć wysłanie na nie swojego przedstawiciela.

W Libiążu burmistrz jakoś niechętnie, jak się wydaje, patrzy w stronę chcącej działać społecznie młodzieży i w tym miejscu warto polecić interesującą rozmowę z 17-letnim Wiktorem Ptasińskim z Libiąża, a także list nadesłany do redakcji w tej sprawie przez samego burmistrza (str. 15, nr 8 z 2025 r.).

Wszyscy przyklaskiwali (no, może prawie wszyscy), gdy pojawił się w Polsce prawny zapis, że burmistrzem, wójtem czy prezydentem gminy nie można być dłużej niż dwie kadencje, bo wieloletnie piastowanie takiego stanowiska to czarnoziem dla kolesiostwa, a nawet korupcji.

Może i tak, choć od ścigania korupcji mamy wyspecjalizowane organy -  policję i prokuraturę. Z drugiej strony widać, jak chociażby w Chrzanowie, że i zasiedziałego burmistrza jak tylko mieszkańcy chcą, to pozbawią funkcji. Wystarczy tylko, że wśród konkurencji pojawi się ktoś z dobrymi pomysłami i odpowiednią energią (to, czy faktycznie okaże się dobrym wyborem, to już inna sprawa).

Ale w jaki sposób pogonić wójta czy innego burmistrza do roboty na rzecz gminy, kiedy już wiadomo, że kolejny raz nie będzie walczył o mandat, a jedyne co ma w głowie, to jaką znaleźć sobie robotę po opuszczeniu urzędu (pół biedy z tymi, co wyglądają już tylko emerytury)? Przecież i tutaj znów otwiera się pole do popisu dla ewentualnego kolesiostwa.

Nie chcę wyrokować co jest lepsze, ale mam nieodparte wrażenie, że dzisiaj sytuacja choćby w takiej Trzebini wyglądałaby  nieco inaczej, gdyby wciąż obowiązywało stare prawo.