W Libiążu ma szansę powstać młodzieżowa rada gminy. Jest taka szansa, bo są młodzi ochotnicy, którzy chcieliby się tym zająć. Kompletnie nie rozumiem braku wsparcia dla tej inicjatywy ze strony gminy, radnych i burmistrza. Nawet, jeśli ostatecznie projekt ten miałby się zakończyć niepowodzeniem.

Po co już teraz gdybać, że się nie uda. Moim zdaniem wszelkie przejawy aktywności obywatelskiej wśród młodych ludzi i ich chęć angażowania się w działalność publiczną warto i trzeba wspierać.

Wiem, że zapał młodych często jest żarliwy, ale krótkotrwały. Jako redakcja przekonaliśmy się o tym kilka razy, próbując realizować z młodzieżą różne projekty. Na początku są mocno „nakręceni" do działania, ale szybko się spalają.

Gdy po ekscytującej burzy mózgów i rozentuzjazmowanych dyskusjach na początku, przychodzi konieczność systematycznej pracy - czasem trudnej, żmudnej, a nawet nudnej, zaczynają się schody. Na przeszkodzie zaczynają stawać stałe punkty ich życiowego programu: szkoła, nauka, dodatkowe zajęcia pozalekcyjne (którymi dziś obciążony jest chyba każdy nastolatek) i – ogólnie - brak czasu. I entuzjazm gaśnie. 

W Libiążu też tak może być, ale co z tego?

Patrząc na podobną radę w Krzeszowicach, widać, że czasem się jednak udaje. Jeśli w Libiążu projekt nie wypali, to trudno, ale dajmy młodym szansę. Jeśli dorośli nie podchwycą teraz ich entuzjazmu i zapału, kolejny raz już może się nie pojawić.