OPINIA. Korzystajmy póki pada

Mam ostatnio wrażenie, że żyjemy trochę jak w bajce. Rzeczy, o których jeszcze kilka lat temu mówiło się jak o odległych marzeniach, jedna po drugiej stają się rzeczywistością.

W regionie przybywa miejsc do wypoczynku i rekreacji. Powstają baseny i tereny rekreacyjne, boiska i place zabaw. Modernizacji doczekał się Skowronek w Alwerni, zmienić ma się Skała w Chrzanowie, Szyjki w Libiążu, Dolina Rybnej w Trzebini. Powstają wyczekiwane drogi rowerowe. Są nawet pieniądze na to, aby w trosce o klimat odbetonowywać to, co całkiem niedawno zostało zabetonowane zgodnie z wytycznymi urbanistów. Mam na myśli pasaż za domem kultury w Chrzanowie. 

Deszcz pieniędzy spłynął na zamek Lipowiec. Za dwa lata może będzie można tam nawet zamieszkać. To oczywiście żart, ale skala prac robi wrażenie. Zabezpieczane przez lata ruiny mają stać się nie tylko zabytkiem do oglądania, ale miejscem znacznie bardziej dostępnym i użytecznym.
Kalendarze imprez są tak wypełnione, że nawet latem trudno już powiedzieć, że nic się u nas nie dzieje.
Dzieje się. I to dużo.

Oszałamiająca jest skala inwestycji w chrzanowskim szpitalu. Powstają autobusowe dworce przesiadkowe na miarę dużych miast.

Trochę słabiej w tej bajce wyglądają lokalne drogi i kanalizacja. Tu potrzeby nadal są ogromne, a oczekiwania mieszkańców często rozmijają się z możliwościami samorządów. Ale kto wie – może i na te marzenia przyjdzie czas.

Jest jednak coś, co ostatnio ten radosny inwestycyjny pejzaż zaburza. Coraz więcej pieniędzy i uwagi trzeba przeznaczać na rzeczy, którymi jeszcze niedawno mało kto chciał zaprzątać sobie głowę: miejsca schronienia, generatory, systemy ostrzegania i szeroko rozumiane bezpieczeństwo mieszkańców. Wojna za naszą granicą i kolejne niepokojące zdarzenia przypominają, że nie wszystkie inwestycje służą wygodzie, rekreacji czy poprawianiu jakości życia. Niektóre mają nas po prostu chronić.
I być może właśnie one są dziś najważniejsze, choć znacznie przyjemniej pisze się o basenie, zamku czy nowym parku.

Dlatego polecam uwadze nie tylko to, co właśnie budujemy, ale też ten niezwykły moment, w którym jesteśmy.
Warto korzystać z niego mądrze. Nie tylko wydawać pieniądze, skoro są, ale zastanawiać się, co naprawdę będzie nam potrzebne za pięć, dziesięć czy dwadzieścia lat. Bo basen, park, ścieżkę rowerową czy odnowiony zabytek buduje się raz. Potem przez lata trzeba je utrzymywać.

Dzisiejszy deszcz pieniędzy kiedyś może się skończyć. Korzystajmy póki pada, ale tak aby móc kiedyś powiedzieć, że wykorzystaliśmy ten czas naprawdę dobrze.