Świat stał się tak niepewny, nieprzewidywalny i skomplikowany, że życzę Państwu i sobie na te święta rzeczy prostych.
Pokoju i spokoju – lokalnie i globalnie; dobrych relacji z drugim człowiekiem – niekoniecznie takim samym jak my; czterech pór roku, jakie pamiętam z Krynicy z lat 80., oraz mądrości i roztropności w korzystaniu z nowych technologii – niech pomagają nam na co dzień, ale niech nas nie zdominują.

Rozwijając te życzenia, powędruję trochę po świątecznym numerze tygodnika „Przełom”, do lektury którego serdecznie Państwa zapraszam.
Polecam gorąco lekturę wywiadu z pochodzącym z Armenii, ale od wielu lat mieszkającym w Polsce Rafałem Nersesyanem z Trzebini. Przekonają się Państwo, że choć są rzeczy, które nas różnią, to wiele łączy.

Stąd moje życzenie tolerancji i wyrozumiałości dla drugiego człowieka – bez względu na jego karnację i na to, czy po polsku mówi bardzo dobrze, z akcentem czy prawie wcale. Bo czy ludzie opuszczają swój kraj, jeśli jest im tam dobrze i czują się bezpiecznie? Zwykle nie.

Ale życzę też wyrozumiałości dla sąsiada, który pod nosem nuci sobie hity disco polo, a nie jazzową klasykę; uwielbia pasztetową, podczas gdy my jesteśmy wegetarianami; i ma kota, choć dla nas oczywiste jest, że tylko obecność psa nadaje rodzinie sens. Przy okazji, w wywiadzie z Kingą Stach z Chrzanowa - wolontariuszką prowadzącą dom tymczasowy dla bezdomnych zwierząt - przypominamy, że zwierzę absolutnie nie jest dobrym prezentem pod choinkę (podkast z Kingą Stach).

Za każdym razem wzruszam się, gdy patrzę na okładkowe zdjęcie. Życzmy sobie świata, w którym jest jak najmniej osieroconych maluchów, jak ten miesięczny chłopczyk. Z drugiej strony niech nigdy nie zabraknie ludzi decydujących się zaprosić takie dzieci do swojego życia i dać im miłość oraz wsparcie. A my możemy wolontaryjnie poprzytulać opuszczone maluchy przebywające w chrzanowskim szpitalu, w ramach programu „Pogotowie kangurowe”, do czego Państwa serdecznie zachęcam (jak to zrobić, piszemy TUTAJ).

Życzę też nam wszystkim empatii i serdeczności, jaką co roku wykazują się tysiące Polaków, przygotowując „Szlachetną Paczkę” dla tych, którzy w życiu mieli trochę mniej szczęścia (reportaż z tegorocznej akcji).

I ostatnie moje życzenie: aby sztuczna inteligencja, nawet wtedy, gdy już bardzo dobrze ją oswoimy i poznamy (a jest ku temu okazja w działającym od niedawna Klubie Rozwoju Cyfrowego w Chrzanowie, nigdy nie zastąpiła nam relacji z drugim człowiekiem.

Dobrych Świąt