To jedna z najważniejszych książek XX wieku, a sama Anne Frank stała się ikoną Zagłady. Słyszał o niej niemal każdy – nawet jeśli nigdy nie sięgnął po jej Dziennik.

Nastolatka pisała go w czasie okupacji Holandii. Do Amsterdamu trafiła wraz z rodziną, gdy Hitler rozpoczął prześladowania Żydów w Niemczech. W trakcie wojny ich sytuacja pogarszała się również w Holandii – z dnia na dzień coraz bardziej. W końcu jedyną szansą na uniknięcie rozstrzelania lub wywózki do obozu zagłady stało się ukrycie.

Anne, wraz z rodziną i innymi Żydami, znalazła schronienie w aneksie budynku przy ulicy Prinsengracht w Amsterdamie, gdzie wcześniej pracował jej ojciec. Do dziś jest to jedno z najczęściej odwiedzanych przez turystów miejsc w ojczyźnie van Gogha.

Ukrywający się tam ludzie spędzili w ciasnych pomieszczeniach dwa lata i jeden miesiąc – od 6 lipca 1942 roku do 4 sierpnia 1944 roku. Jednak w Dzienniku Anne nie opisuje wyłącznie codzienności życia w ukryciu. Pisze także o swoich marzeniach, budzącej się kobiecości, fascynacjach, frustracjach i miłościach. Jej zapiski są więc nie tylko wstrząsającą relacją z czasów wojny, lecz także poruszającym studium dojrzewania i wrażliwości młodej dziewczyny.

Współczesne wydania książki są często wzbogacone o krótkie noty biograficzne osób, które pojawiają się na kartach Dziennika, pozwalając lepiej zrozumieć ich losy.