Chełmek fabrykę butów stracił przed laty, a teraz znikają także pamiątki po szkole kształcącej m.in. fachowców od przemysłowej produkcji obuwia. Szkoda, bo tradycje szkoły sięgały aż 1946 roku.

Potrzebę kształcenia fachowców znających się na butach i urządzeniach do ich produkcji zauważono w Chełmku jeszcze przed wojną. Zamiast wysyłać młodych ludzi po nauki do Zlina w Czechosłowacji, prościej i taniej było uczyć ich na miejscu. Wojna uniemożliwiła powstanie szkoły, ale zaraz po jej zakończeniu system kształcenia stworzono. Najpierw edukowano dorosłych, którzy byli już pracownikami zakładu. 30 robotników uczestniczyło w kursie zawodowym od maja 1945 roku. Potrzeby wciąż były jednak znacznie większe. Zaczęto je zaspokajać począwszy od Szkoły Przemysłowej Fabryki Bata w Chełmku. Została założona w 1946 roku. 3 listopada rozpoczęły się zajęcia. Równocześnie kompletowano grono pedagogiczne i dopracowywano programy nauczania dla dwóch klas, w których było w sumie 72 uczniów. Dyrektorem szkoły został nauczyciel matematyki Władysław Zając.

W następnych latach uczniów przybywało. Byli też chętni do nauki pochodzący spoza Chełmka i dla nich zorganizowano internat. W 1949 roku do fabryki butów przyszli pierwsi absolwenci szkoły. 1 września tego roku naukę w Chełmku rozpoczęli uczniowie świeżo utworzonego Liceum Przemysłu Skórzanego dla Dorosłych. Wiele zmieniło się w latach pięćdziesiątych. Szkoła dostała własny, nowy budynek, liceum przemianowano na pięcioletnie technikum, a w 1956 roku zorganizowano pierwszy zjazd absolwentów. Po pierwszym, pionierskim dziesięcioleciu, szkoła spokojnie funkcjonowała aż do momentu pogorszenia się sytuacji fabryki butów. Zmieniła wtedy profil, ale to nie wystarczyło, aby utrzymać się na oświatowym rynku w czasach kryzysu demograficznego. Placówka zakończyła działalność w roku siedemdziesięciolecia istnienia.

(LS)

Przełom nr 7 (1282) 15.2.2017