Złowieszcza łuna, ogłuszający wybuch i walka z czasem wśród płonących chemikaliów – tak wyglądał wieczór 2 marca 1908 roku w Krzeszowicach.

Archiwalne łamy „Tygodnika Chrzanowskiego” odsłaniają kulisy pożaru, który mógł pochłonąć całe miasteczko, gdyby nie odwaga strażaków i sprzyjający losowi bezwietrzny wieczór.

Był poniedziałek, 2 marca 1908 roku, gdy między godziną 6 a 7 wieczorem nad Krzeszowicami zajaśniała złowieszcza łuna. Mieszkańcy z trwogą podawali sobie z ust do ust wiadomość, że płonie skład materiałów aptecznych należący do pana E. Rybackiego.

Przyczyna tragedii była nagła i przerażająca – w składzie doszło do wybuchu benzyny. Jak odnotował ówczesny dziennikarz, nieszczęście spowodowała służąca, która bez zachowania należytej ostrożności zbliżyła się do łatwopalnych oparów z otwartym światłem. Wybuch był potężny, a kobieta, która go spowodowała, ucierpiała najmocniej – silnie poparzonej pierwszej pomocy udzielał dr J. Dura.

Sam pożar był niezwykle gwałtowny, choć trwał zaledwie pół godziny. W tym krótkim czasie dokonał całkowitego dzieła zniszczenia: skład spłonął doszczętnie, a wraz z nim wszystkie zapasy benzyny, eteru i innych łatwopalnych chemikaliów.

Miasteczko miało jednak wielkie szczęście w tym nieszczęściu. Dzięki wyjątkowo spokojnemu, bezwietrznemu wieczorowi, ogień nie przeniósł się na sąsiednie budynki, co groziło niewyobrażalną katastrofą.

Wielką odwagą i sprawnością wykazała się ochotnicza straż ogniowa, która pod kierunkiem naczelnika J. Wichtora zdołała okiełznać ogień i zapobiec jego dalszemu rozprzestrzenianiu się.