W wielu domach zachowały się do dziś sprawne maszyny do szycia marki Singer. Działają, choć były całymi latami mocno eksploatowane. Nawet jeśli nie są już używane, to ich żeliwne podstawy znajdują zastosowanie jako stoliki. O ile maszyn zachowało się sporo, to materiały promocyjne używane przez sprzedawców trudno znaleźć.

Na początku XX wieku krawców świadczących usługi było w każdej miejscowości wielu, ale własna maszyna do szycia pozwalała zaoszczędzić sporo pieniędzy. Ci, których było na nie stać, chętnie je nabywali, bo dawały też niezależność. Ilość osób mogących sobie pozwolić na taki zakup wzrastała dość szybko, bo wyroby Isaaca Singera produkowano w coraz większych ilościach, obniżając równocześnie ceny. Na rynku pojawiały się także maszyny innych wytwórców: Naumanna, Gritznera, Kohlera i wielu innych.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego na ziemi chrzanowskiej działało kilku dostawców maszyn do szycia. Trzebiński kupiec G. Mazgaj był przedstawicielem handlowym firmy Singer dostarczającej najbardziej popularne maszyny do szycia. Mazgaj zachęcał klientów, rozdając katalogi urządzeń produkcji firmy Singer.
Działający w Jaworznie S. Schenker sprzedawał także urządzenia innych marek. Informacje o swojej ofercie umieszczał na reklamowych kartach pocztowych.

W Chrzanowie P. Hollander dostarczał potrzebującym maszyny do szycia, ale także rowery czy instrumenty muzyczne. Musiał się starać, bo miał konkurencję w postaci rodziny Blonderów, którzy handlowali m.in. w sklepie przy al. Henryka. Leon Blonder zajmował się głównie zaopatrywaniem krawców. Maszyny do szycia z jego sklepu były oznaczane bardzo trwale. Miały przykręcane metalowe tabliczki o wymiarach 48x145 mm z napisem LEON BLONDER CHRZANÓW. Po latach takie tabliczki stały się znacznie trudniejsze do zdobycia niż same maszyny do szycia.
(l)

Przełom nr 13 (1237) 30.3.2016