Gdy w 1629 roku rozpoczynano w Czernej budowę klasztoru i gdy kilka lat później zamieszkali tam pierwsi pustelnicy, nikt nie przewidywał, że będzie tam miejsce specjalnie przewidziane dla zwiedzających.

Gdy w 1629 roku rozpoczynano w Czernej budowę klasztoru i gdy kilka lat później zamieszkali tam pierwsi pustelnicy, nikt nie przewidywał, że będzie tam miejsce specjalnie przewidziane dla zwiedzających.

Muzeum klasztorne w Czernej gromadzi oczywiście głównie eksponaty związane z historią zgromadzenia. są tam liczne przedmioty używane przy sprawowaniu liturgii i używane na co dzień przez zakonników. Zwracają uwagę wyroby rzemieślnicze: klucze, zamki, skrzynie, zachowały się nawet trzy wiwatowe moździerze.

Sporą grupę eksponatów stanowią pamiątki związane z gospodarką leśną prowadzoną na terenie klasztornym. Można obejrzeć urządzenia do znakowania ściętego drewna i odznakę, którą legitymowali się zatrudniani przez zakonników strażnicy leśni.
Ważną częścią muzealnej kolekcji są pamiątki przywiezione przez misjonarzy pracujących w Afryce. Za ich pośrednictwem trafiły do Czernej liczne egzemplarze białej broni, narzędzia rolnicze i różne sprzęty domowe.

W zbiorach jest wiele pamiątek związanych z osobą świętego Rafała Kalinowskiego. Ten niezwykły człowiek już za życia był przez wielu uważany za świętego, ale początek jego drogi życiowej wcale tego nie zapowiadał.

Urodził się 1 września 1835 roku w Wilnie. W roku 1843 Józef rozpoczął naukę w Instytucie Szlacheckim, a po jego ukończeniu wybrał rosyjski Instytut Agronomiczny. Niezadowolony z tej uczelni zdecydował się na studia wojskowe w Mikołajewskiej Akademii Inżynierskiej w Petersburgu. Po ukończeniu studiów został na uczelni jako wykładowca w stopniu porucznika. Później pełnił służbę w twierdzy brzeskiej. W momencie wybuchu powstania styczniowego 1863 roku zdecydował się na dymisję z wojska. Po spotkaniu z przedstawicielem Rządu Narodowego Kalinowski zgodził się objąć stanowisko naczelnika Wydziału Wojny w Wydziale Wykonawczym Litwy. Po upadku powstania został aresztowany, osądzony i skazany na karę śmierci, zmienioną później na dziesięć lat katorgi.
Na Syberii pracował w warzelniach soli. Ukaz amnestyjny z 16 kwietnia 1866 roku zmniejszał karę katorgi o połowę, ale Kalinowski wrócił w rodzinne strony dopiero w 1874 roku. Podjął się pracy wychowawcy Augusta Czartoryskiego, wykładał mu fizykę i matematykę.
Pod koniec 1876 roku Kalinowski postanowił wstąpić do zakonu. 26 listopada otrzymał habit zakonny. Zdecydował się na zakon Karmelitów Bosych. Brat Rafał od św. Józefa 26 listopada 1878 roku złożył pierwsze śluby zakonne, a potem kapłańskie. Przebywał w klasztorze w Czernej, kilkakrotnie był tam wybierany na przeora. Zapamiętany został jako wyjątkowy spowiednik. Kanonizacji Rafała Kalinowskiego dokonano 17 listopada 1991 roku.

W Czernej przechowywane są liczne pamiątki po bracie Rafale. wśród nich wyróżnia się niespotykany eksponat - konfesjonał. Gdy stoi w kościele, nawet jeśli jest bardzo pięknie wykonany, nie robi wielkiego wrażenia. Zupełnie inaczej jednak patrzy się na taki mebel we wnętrzu innym niż kościelne. Zwłaszcza wtedy, gdy konfesjonał służył świętemu.
(l)

Przełom nr 5 (924) 3.02.2010