Andrzej Potocki planował karierę dyplomatyczną, ale ostatecznie wybrał karierę urzędniczą. Zajmował najważniejsze w Galicji stanowiska marszałka krajowego i namiestnika. Śladem tych czasów są podpisane przez niego dokumenty.

Andrzej Potocki planował karierę dyplomatyczną, ale ostatecznie wybrał karierę urzędniczą. Zajmował najważniejsze w Galicji stanowiska marszałka krajowego i namiestnika. Śladem tych czasów są podpisane przez niego dokumenty.

Przyszły marszałek i namiestnik urodził się 10 czerwca 1861 w Krzeszowicach. Kształcił się w krakowskim gimnazjum św. Anny, a potem podjął i ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wstąpił do austriackiej służby dyplomatycznej. Pracował w ambasadzie w Paryżu, potem w Madrycie i Londynie. Został szybko zauważony na austriackim dworze. Był oficerem ordynansowym Franciszka Józefa. W 1886 roku został szambelanem austriackim. Z kariery dyplomatycznej zrezygnował w roku 1890, po śmierci brata Artura, i zajął się rodzinnym majątkiem.

Już jako mieszkaniec Krzeszowic angażował się w prace samorządu powiatu chrzanowskiego. tam też, w Wydziale Rady Powiatowej w Chrzanowie, a także w krakowskiej radzie miejskiej zaczęła się jego kariera polityczna. W Krakowie miał też młody hrabia pierwsze większe niepowodzenie - przegrał wybory na prezydenta miasta. To rekompensowały mu jednak odpowiedzialne stanowiska zajmowane we władzach Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych, Kasy Oszczędności, Galicyjskiego Banku dla Handlu i Przemysłu, Krakowskiego Towarzystwa Rolniczego, Towarzystwa Tatrzańskiego czy Galicyjskiego Towarzystwa Oficjalistów Prywatnych. Hrabia Andrzej, podobnie jak pozostali członkowie rodu, był także pasjonatem ,,starożytności", więc znano go także wśród członków Towarzystwa Archeologiczno-Numizmatycznego oraz oczywiście wśród działaczy Komitetu Restauracji Zamku Wawelskiego.
Wybór na posła do parlamentu wiedeńskiego oraz na posła do galicyjskiego Sejmu Krajowego w roku 1895 był już prawdziwym przedsionkiem władzy. Działalność poselska przyniosła mu w 1901 roku członkostwo Izby Panów Rady Państwa.

W tym samym roku cesarz Franciszek Józef powierzył Andrzejowi Potockiemu godność marszałka krajowego. Na tym stanowisku hrabia Andrzej zajmował się usprawnieniem funkcjonowania galicyjskiej administracji. Jego poprzednik na tym urzędzie, Stanisław Badeni, nie osiągał zadowalających rezultatów. Trzeba było także zmierzyć się z problemami narodowościowymi na wschodzie Galicji. Niezadowolenie ludności ukraińskiej było coraz bardziej widoczne i łagodzenie tych nastrojów było pilnym zadaniem.

Kierowani przez Potockiego urzędnicy zajmowali się na co dzień głównie powszednimi problemami dotyczącymi mieszkańców Galicji. Wśród spraw, którymi zajmował się marszałek krajowy, były również drobniejszej wagi sprawy oświatowe.
Zachował się dokument podpisany przez marszałka Potockiego, a dotyczący wypłaty stypendium dla studenta Uniwersytetu Jagiellońskiego. W lewym górnym rogu dokumentu znajduje się sucha pieczęć Wydziału Krajowego. Opatrzone numerem 39 277 pismo, datowane na 14 czerwca 1902, oprócz autografu marszałka, opatrzone jest także tuszową pieczęcią Wydziału Krajowego Królestwa Galicyi, Lodomeryi i Wielkiego Xsięstwa Krakowskiego. Przyszły prawnik, za pośrednictwem Potockiego, otrzymał 255 koron na kontynuację nauki.
W 1903 roku Andrzej Potocki odszedł z urzędu marszałka krajowego, bo cesarz mianował go Namiestnikiem Galicji.
(l)

Przełom nr 42 (961) 20.10.2010