Zmianę nazwy Katowic przeprowadzono tak szybko, że ludzie wysiadający na stacji kolejowej Stalinogród przecierali ze zdumienia oczy. Z zakupionym w Trzebini biletem do Katowic wjeżdżali bez ostrzeżenia do miasta, którego nazwę słyszeli po raz pierwszy.

Zmianę nazwy Katowic przeprowadzono tak szybko, że ludzie wysiadający na stacji kolejowej Stalinogród przecierali ze zdumienia oczy. Z zakupionym w Trzebini biletem do Katowic wjeżdżali bez ostrzeżenia do miasta, którego nazwę słyszeli po raz pierwszy.

Kto dokładnie wymyślił zmianę nazwy Katowic na Stalinogród nie wiadomo. Inicjatywa wyszła od członków Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej ze Śląska, a w oficjalne przedstawienie wniosku Sejmowi wrobiony został związany z regionem pisarz Gustaw Morcinek. Władze partyjne i państwowe przychyliły się do wniosku i w parę dni po śmierci Stalina było już w Polsce miasto jego imienia.
Podobno był plan, aby Stalinogrodem nazwać Częstochowę, ale ktoś obeznany z kultem maryjnym zwrócił uwagę, że katolicy będą wtedy nosić medaliki z Matką Boską Stalinogrodzką. Zaproponowano więc Katowice i tak już zostało. Datowany na 7 marca 1953 roku dekret o przemianowaniu miasta Katowice na miasto Stalinogród i województwa katowickiego na województwo stalinogrodzkie podpisał Przewodniczący Rady Państwa Aleksander Zawadzki i Sekretarz Rady Państwa Marian Rybicki. Nowa nazwa obowiązywała od 9 marca 1953 roku.

Mieszkańcy Chrzanowa w Stalinogrodzie musieli załatwiać m.in. ewentualne reklamacje związane z opłatami za prąd. W Chrzanowie, przy ulicy Daszyńskiego (później przemianowanej na Koniewa), znajdował się Rejon Obsługi Odbiorców podległy krakowskiemu oddziałowi Zakładu Zbytu Energii, a ten z kolei podlegał centrali w Stalinogrodzie. Przez trzy lata trzeba więc było odbierać rachunki z miasta Stalina. Przy okazji warto obejrzeć druk rachunku reprodukowany obok. Płaciło się wtedy opłatę za zużytą energię i niewielką opłatę stałą. Obecnie tak czytelnych rachunków już nie dostajemy.

W Katowicach ulokowane były także centrale przemysłowe. Pracownicy trzebińskiej huty jeździli często do Stalinogrodu do Zjednoczenia Przemysłu Metali Nieżelaznych, ale bywali tam także przedstawiciele innych zakładów.
Dzieci z powiatu chrzanowskiego miały książeczki do modlitwy drukowane w Stalinogrodzie za zgodą Kurii Duchownej, również mieszczącej się w Stalinogrodzie. Ówczesne władze wymusiły na wszystkich błyskawiczną zmianę nazwy Katowice na nowo wprowadzoną. Używanie starej nazwy zostało zakazane. Taki stan rzeczy trwał do odwilży w 1956 roku. 20 grudnia 1956 roku przywrócono historyczną nazwę miastu Katowice i województwu katowickiemu. Stalinogrod został zapomniany równie szybko, jak został wymyślony.
(l)
Przełom nr 5 (1026) 1.02.2012