Nie wszystkie dzieła sztuki sakralnej stworzone dla kościołów na ziemi chrzanowskiej są w nich nadal. Wiele wspaniałych zabytków trafiło do pałacu biskupa Erazma Ciołka, stanowiącego oddział Muzeum Narodowego w Krakowie i tam właśnie można je teraz podziwiać. W tym samym miejscu można zobaczyć również ,,Ostatnią Wieczerzę” zupełnie inną od tej znanej z obrazu Leonarda da Vinci.

Nie wszystkie dzieła sztuki sakralnej stworzone dla kościołów na ziemi chrzanowskiej są w nich nadal. Wiele wspaniałych
zabytków trafiło do pałacu biskupa Erazma Ciołka, stanowiącego oddział Muzeum Narodowego w Krakowie i tam właśnie
można je teraz podziwiać. W tym samym miejscu można zobaczyć również ,,Ostatnią Wieczerzę" zupełnie inną od tej znanej
z obrazu Leonarda da Vinci.

Muzeum na Kanoniczej 17 utworzono w pałacu zbudowanym na początku XVI wieku dla biskupa płockiego Erazma Ciołka, sekretarza króla Aleksandra Jagiellończyka. W czasie zaborów obiekt przejęli austriacy i ulokowali tam policję oraz więzienie. Później pałac służył jako siedziba urzędów.

Kiedy w roku 1996 przekazano go Muzeum Narodowego w Krakowie, został wyremontowany i umieszczono w nim wystawy Sztuka Dawnej Polski oraz Sztuka Cerkiewna Dawnej Rzeczypospolitej. W tej pierwszej galerii można odszukać zabytki pochodzące z obiektów sakralnych na ziemi chrzanowskiej.

Do najcenniejszych należy drewniana monstrancja z kościoła w Paczółtowicach. Powstała w XVII wieku. Wykonana została z drewna, a ozdobiono ją złoceniem. Inne dzieło warte uwagi to prawie półtorametrowej wysokości rzeźba Matka Boska z Dzieciątkiem pochodząca z kościoła w Regulicach. Jej powstanie szacowane jest około roku 1370.

Zwraca uwagę także wykonana w drewnie płaskorzeźba ,,Boże Narodzenie", która trafiła do krakowskiego muzeum z Czatkowic. Powstała około 500 lat temu. Przedstawia adorację Dzieciątka przez Marię i Józefa.

Oczywiście w muzeum dominują obiekty z kościołów krakowskich i z innych części Małopolski. Warto chwilę uwagi poświęcić obrazowi Ostatnia Wieczerza pochodzącemu z kościoła karmelitów bosych w Wiśniczu. Dzieło Mateusza Ingermana datowane jest na lata 1639-1641. Płótno ma spore rozmiary i przedstawia wizję ostatniej wieczerzy niepodobną do dzieła włoskiego mistrza.

Aby poobcować trochę z wielką sztuką, musimy zainwestować 12 zł w normalny lub 6 zł w ulgowy bilet. Można także wybrać wersję dla oszczędnych i leniwych i popróbować wirtualnego zwiedzania. Pod adresem http://www.muzeum.krakow.pl/Palac-biskupa-Ciolka.50.0.html jest możliwość uruchomienia odpowiedniego okna, ale wymaga to odrobiny samozaparcia i cierpliwości, i wcale nie oddaje klimatu galerii.
(l)
Przełom nr 12 (1033) 21.3.2012