W dokumentach z drugiej połowy lat czterdziestych ubiegłego wieku często spotyka się pisownię słów Niemiec i Niemcy (kraj) małą literą. Nie był to w tamtych czasach błąd, tylko celowy zabieg.

W dokumentach z drugiej połowy lat czterdziestych ubiegłego wieku często spotyka się pisownię słów Niemiec i Niemcy (kraj) małą literą. Nie był to w tamtych czasach błąd, tylko celowy zabieg.

Na dokumencie wystawionym przez sołtysa Bolęcina pojawia się nazwa Niemcy pisana małą literą. Piszący tekst znał zapewne zasady ortografii (może oprócz słowa powrócił...), ale podobnie jak wielu ówczesnych Polaków, wyrażał w ten sposób swoją niechęć do wszystkiego co niemieckie.

Powszechność tego sposobu pisania nie była przypadkowa. Stosowały go czasopisma, tolerowali albo nawet zalecali nauczyciele. Możliwe więc, że istniały jakieś zalecenia ze strony władz w tym zakresie. Sytuacja zmieniła się dopiero po utworzeniu Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Pojawili się wtedy w propagandzie dobrzy Niemcy, którzy zasługiwali na dużą literę. Ci gorsi Niemcy z Niemieckiej Republiki Federalnej też w końcu doczekali się szacunku.
(l)

PRZEŁOM nr 8 (1078) 20 II 2013