Jeśli ktoś wytęży wzrok, to na zdjęciu z ,,Ilustrowanego Kuriera Codziennego” rozpozna ekipę wyposażonych w furmankę robotników, którzy układają kamienie. Z tekstu zamieszczonego w tej gazecie 10 września 1928 roku wynika, że te parę osób budowało strategiczną dla powiatu chrzanowskiego szosę do Racławic.

Jeśli ktoś wytęży wzrok, to na zdjęciu z ,,Ilustrowanego Kuriera Codziennego" rozpozna ekipę wyposażonych w furmankę robotników, którzy układają kamienie. Z tekstu zamieszczonego w tej gazecie 10 września 1928 roku wynika, że te parę osób budowało strategiczną dla powiatu chrzanowskiego szosę do Racławic.

6 września 1928 roku, na zebraniu gospodarczym w chrzanowskim starostwie stwierdzono, że budowa nowej drogi z Krzeszowic przez Czerną do Paczółtowic i dalej do Racławic jest jedną z najważniejszych inwestycji powiatu. Choć minęło już dziesięć lat od chwili odzyskania niepodległości, to połączenia drogowe między miejscowościami należącymi dawniej do zaboru rosyjskiego a Galicją nadal były niewystarczające.

Drogi między większymi przygranicznymi miejscowościami po stronie austro-węgierskiej i rosyjskiej istniały jeszcze z czasów przedrozbiorowych, ale te między wioskami były w fatalnym stanie lub nie było ich w ogóle. Między Paczółtowicami a Racławicami była polna droga, przy której po stronie rosyjskiej mieścił się posterunek straży granicznej. Świadczy to, że i w czasie zaborów z niej korzystano, choć zapewne w ograniczonym zakresie. Troska starosty Łęckiego o jej rozbudowę związana była z nadzieją na ożywioną wymianę gospodarczą między obfitującą w produkty rolnicze dawną kongresówką a uprzemysłowionym powiatem chrzanowskim. Budowę zrealizowano, ale droga była wystarczająca tylko na potrzeby lokalne. Jeżdżono nią jednak, bo inne, o lepszym standardzie, były daleko. Aby w tamtym czasie wygodnie przejechać z Krzeszowic do Racławic, należałoby jechać przez... Olkusz.

Idei budowy sprzyjali także goszczący na spotkaniu w Chrzanowie posłowie Edward Kleszczyński i Bolesław Pochmarski. Kleszczyński doceniał znaczenie połączenia ziem byłych zaborów, bo sam był związany z Miechowem należącym kiedyś do Kongresówki. Pochmarski zajmował się w sejmie m.in. ochroną pracy, a budowa drogi dawała wielu ludziom szansę na zdobycie zatrudnienia.
(l)

Przełom nr 9 (1031) 5.3.2014