Święto, sarna na drodze i oczekiwanie na pomoc. Mieszkanka alarmuje

Czy system ratowania dzikich zwierząt w powiecie chrzanowskim działa tak, jak powinien? Ewa Sierka chce wyjaśnić, co stało się z sarną zabraną 11 listopada z Trzebionki i jak wygląda opieka nad zwierzętami po odłowieniu.

Zdarzenie miało miejsce w niedzielne południe 11 listopada.

- Przejeżdżając samochodem przez Trzebionkę, na odcinku między szkołą a Balatonem zauważyłam leżącą na drodze sarnę i chłopców na hulajnogach, którzy przy niej stali. Zatrzymałam się i podeszłam do nich. Sarna zaczęła się rzucać, chcąc uciec, ale nie mogła sama wstać. Była to dla niej na pewno stresująca sytuacja. Nie było widać krwi ani ran. Nie wiadomo, czy to był wypadek - opowiada mieszkanka Myślachowic, prosząca o zachowanie anonimowości.

Przed godziną 12 zadzwoniła na numer 112, a potem została przekierowana na zarządzanie kryzysowe.

- Pierwsza na miejscu, dość szybko, pojawiła się policja. Jednak policjanci nie potrafili udzielić żadnych konkretnych informacji, kto i kiedy pojawi się, żeby zabrać zwierzę. Powiedzieli, że jest święto i żebyśmy nie oczekiwali cudów. Kazali odjechać nam z miejsca zdarzenia. Zapewnili, że będą pilnować, by nikt nie wjechał w sarnę. Tak zrobiliśmy – zaznacza nasza informatorka.

Nie dawało jej to jednak spokoju. Po godzinie wróciła na miejsce i zobaczyła, że sarna dalej się męczy. Koleżanka dała jej namiar do Ewy Sierki z Trzebini, która społecznie, w ramach fundacji zajmuje się pomocą dzikim zwierzętom i stara się o utworzenie schroniska w Trzebini.

Ona także zadzwoniła do PCZK z pytaniem, dlaczego pomoc dla zwierzęcia tak długo trwa.

- Usłyszałam, że sprawa została zgłoszona i ktoś jedzie po sarnę. Powiedziałam, że również jadę na miejsce i jeśli zobaczę, że nadal tam leży, zabiorę ją i przewiozę do jakiegoś ośrodka, bo nie będę bezczynnie patrzyła na cierpienie zwierzęcia. Gdy jednak dotarłam na miejsce około godziny 13.30, sarny już nie było. Zabrano ją niedługo przed moim przyjazdem – tłumaczy Ewa Sierka.

Powiat chrzanowski ma podpisane na ten rok dwie umowy z firmami z Racławic i Olkusza. Ich zadaniem jest odławianie i transport dzikich zwierząt wymagających pomocy. Jednak umowa dotyczy ochrony zwierząt objętych ochroną gatunkową, druga nie objętych taką ochroną. Łączna wartość obu umów to około 300 tysięcy złotych. W umowach jest zapis, że czas reakcji na zgłoszenie wynosi do 90 minut. I jak przekonują przedstawiciele PCZK w Chrzanowie, w tym przypadku został dotrzymany. Bo zgłoszenie wpłynęło o godz. 12.21, a o godz. 13.22 zwierzę zostało zabrane. Poprosiliśmy o szczegółowsze, pisemne wyjaśnienia tej sytuacji, ale na razie nie dostaliśmy odpowiedzi.

Zadzwoniliśmy do przedstawiciela firmy, która ma na zlecenie powiatu zajmować się takimi sprawami o los sarny zabranej z Trzebionki, ale nie dostaliśmy odpowiedzi. Ewa Sierka, której także nie udzielono takiej informacji zapowiada, że nie zostawi tak tej sprawy.

- Niepokoi mnie nie tylko czas oczekiwania na odłów zwierzęcia, ale przede wszystkim to, ile czasu mija, zanim faktycznie otrzyma ono pomoc. Jeżeli sarna czeka na miejscu zdarzenia, a następnie jest transportowana do ośrodka w Racławicach, do którego droga zajmuje ponad godzinę, to łącznie od momentu zgłoszenia do dotarcia do miejsca, w którym może otrzymać pomoc, mogą minąć ponad trzy godziny. A przecież mówimy o rannym, cierpiącym i zestresowanym dzikim zwierzęciu. Kolejną kwestią jest brak możliwości uzyskania informacji o tym, co dzieje się ze zwierzęciem po jego odłowieniu. Nie rozumiem, dlaczego tak trudno dowiedzieć się, czy sarna została zbadana przez lekarza weterynarii, jaki jest jej stan i czy otrzymała odpowiednią pomoc. Chciałabym przypomnieć, że 31 października również pomagaliśmy rannej sarnie. Dzięki zaangażowaniu mojemu i naszych wolontariuszy zwierzę trafiło na szczęście do innego ośrodka. Przez cały czas byłam w kontakcie z lekarzem weterynarii i na bieżąco otrzymywałam informacje o stanie sarny oraz udzielanej jej pomocy. Nie było żadnego problemu z uzyskaniem tych informacji. Dlatego nie rozumiem, dlaczego w przypadku sarny zabranej z Trzebionki uzyskanie tak podstawowych wiadomości jest tak trudne. Przecież przekazanie informacji o stanie zwierzęcia nie powinno być niczym nadzwyczajnym - przekonuje.

Jej zdaniem trzeba się przyjrzeć się całemu systemowi pomocy dzikim zwierzętom w naszym powiecie. Nie chodzi wyłącznie o to, czy ktoś przyjechał po zwierzę w ciągu 90 minut, ale również o to, co dzieje się z nim później, czy otrzymuje właściwą opiekę i czy ktoś kontroluje dalszy przebieg jego leczenia. Jak podkreśla Ewa Sierka, transparentność i informowanie o losie ratowanych zwierząt powinny być standardem, a nie czymś, o co trzeba zabiegać.

W związku z całą sytuacją w przyszłym tygodniu jest umówiona na spotkanie ze starostą Bartłomiejem Gębalą. Chce przedstawić mu wszystkie wątpliwości, porozmawiać o funkcjonowaniu systemu pomocy dzikim zwierzętom w powiecie chrzanowskim oraz uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące dalszego losu zwierząt odławianych przez firmy działające na zlecenie powiatu.

- Zależy mi na tym, abyśmy nie ograniczali się do reagowania na pojedyncze przypadki, ale przyjrzeli się całemu systemowi i sprawdzili, czy zwierzęta rzeczywiście otrzymują pomoc, której potrzebują. Chcę, aby ta rozmowa była początkiem konkretnych działań i zmian, które poprawią sytuację dzikich zwierząt w naszym powiecie - tłumaczy Trzebinianka..