Tragiczny finał pijackiego ataku na weselu w Jaworznie (1909)

W czwartek, 11 listopada 1909 roku - jak informował 117 lat temu w swoim 47. numerze „Tygodnik Chrzanowski” , w szynku Schonberga na tzw. „Nowej Wieliczce” w Jaworznie trwała huczna zabawa weselna. Płynąca obficie wódka szybko doprowadziła biesiadników do głośnych swarów i bójki. 

Wśród gości znajdował się 46-letni Jan Oraczek, miejscowy dozorca lasowy, znany w okolicy awanturnik oraz notowany kłusownik, któremu urzędowo zakazano noszenia broni. Mocno wstawiony Oraczek wszczął kłótnię z krzepkim, młodym robotnikiem Stanisławem Ziębą. Widząc jednak, że w starciu z Ziębą i wspierającymi go towarzyszami nie ma szans, wpadł w furię i odgrażając się, że „wszystkich wystrzela”, pobiegł do swojego domu po broń.

Po chwili powrócił z dwururką. Na zewnątrz lokalu natarł na Ziębę, odwrócił broń i zaczął z impetem okładać przeciwnika po głowie kolbą oraz kurkami strzelby, dotkliwie go kalecząc. W trakcie tego gwałtownego bicia naciśnięta spłonka nagle eksplodowała. Strzał wypalił wprost w brzuch samego napastnika, rozrywając mu wnętrzności. Oraczek zakończył życie po kilku godzinach w straszliwych męczarniach, padając ofiarą własnego ataku.