Najsampierw wziąłem i się urodziłem. Na miejscu zebrało się akurat sporo gapiów i potem zawsze mi powtarzali, że co jak co, ale to ja odwaliłem najgorszą robotę, bo moja matka, jak by to powiedzieć, nie bardzo jarzyła, co się dzieje - te dwa pierwsze zdania książki Barbary Kingsolver idealnie oddają charakter tej powieści.

Poznajemy w niej losy chłopaka, który przyszedł na świat u podnóża Appalachów, w Wirginii, jednym z najbiedniejszych, jeśli nie najbiedniejszym skrawku Stanów Zjednoczonych Ameryki. Powiedzieć, że życie go nie rozpieszcza, to nic nie powiedzieć. Dorasta w świecie biedy, przemocy, braku perspektyw na lepszy los i opioidów.

Jedyne co ma Demon to rude włosy i urodę po ojcu. Ma też zjadliwy dowcip i marzenie. Marzy, by pojechać nad ocean. Jest współczesnym Davidem Copperfieldem.

Kingsolver od początku wiedziała, że jej powieść ma być o ludziach Appalachów, jej ludziach, bo przecież sama przyszła tam na świat i do dzisiaj żyje. Długo zastanawiała się, jak ją napisać, by była interesująca. Dopiero, gdy przypadkiem wybrała się do dawnego domu Charlesa Dickensa, który jest dzisiaj hotelem; gdy weszła do pokoju, w którym pisał Davida Copperfielda oświeciło ją, że musi pozwolić opisać biedę ludzi Appalachów oczami dziecka. I tak zrodził się Demon Copperhead.

Książka Barbary Kingsolver w 2023 roku została nagrodzona Pulitzerem.