Śladami żydowskich mieszkańców Chrzanowa. Historie, które warto znać

Dlaczego haftowany materiał przez lata uchodził za ozdobną poszewkę, choć w rzeczywistości miał zupełnie inne przeznaczenie? Dlaczego Loewenfeldowie nie pasowali ani do Żydów, ani do polskiej szlachty? I dlaczego przyjezdni z Nowego Jorku czy Jerozolimy do dziś zostawiają zapisane karteczki na jednym z chrzanowskich grobów?

W kolejnym odcinku cyklu „Bliska Kultura. Stąd. Filary lokalnej tożsamości. Opowieści z ziemi chrzanowskiej i Krzeszowic” rozmawiamy z Anną Sadło-Ostafin, kustosz Muzeum w Chrzanowie. Znajdziecie ją w bieżącym, 28. numerze tygodnika „Przełom” (w sprzedaży do 22 lipca).

Tym razem wyruszamy śladami żydowskiego Chrzanowa. To opowieść o mieście, które przez blisko cztery stulecia współtworzyły dwie kultury. O kamienicach, obok których przechodzimy, nie znając ich historii i przedmiotach, które leżały w domach jako zwykłe pamiątki, a okazały się bezcennymi świadkami przeszłości.

W rozmowie są też mniej znane historie - o kuczkach przy ulicy 3 Maja, żydowskim szpitalu, szkole Barona Hirscha.

Dowiecie się również, w jakich okolicznościach do Muzeum w Chrzanowie trafił cenny zwój Tory. Przeczytacie, jak zwykły spacer Aleją Henryka może zamienić się w podróż śladami dawnych przedsiębiorców, lekarzy, kupców i społeczników.

To także opowieść o pamięci. O potomkach chrzanowskich Żydów przyjeżdżających z najdalszych zakątków świata, by odnaleźć domy swoich przodków, rodzinne fotografie… Dowiecie się, dlaczego dla wielu z nich niewielki Chrzanów pozostaje miejscem szczególnym i dlatego wracają tu mimo upływu pokoleń.

- Czasem zapominamy, że przez długi czas Żydzi stanowili w Chrzanowie niemal połowę mieszkańców. Ich historia nie jest dodatkiem do historii miasta. Ona jest jej integralną częścią - zwraca uwagę Anna Sadło Ostafin.

Rozmowa dostępna też w elektronicznym wydaniu tygodnika "Przełom" (nr 28 z 16 lipca 2026) na: e-kiosk.pl lub eprasa.pl