Zakład działał w pobliżu nieczynnego przystanku kolejowego „Pogorzyce” od początku XX wieku do lat. 80. minionego stulecia.

Archiwalna fotografia prezentuje nieistniejący zakład w Pogorzycach w latach 20. lub 30. XX wieku. Pochodzi z archiwum Katarzyny Kołodziejczyk. Została udostępniona na naszej facebookowej grupie PRZEŁOMowe Historie przez Stanisława Garlickiego, pasjonata lokalnych dziejów.

- Pogorzyckie Wapienniki znajdowały się w sąsiedztwie torów Chrzanów – Bolęcin i drogi z osiedla Stella do Pogorzyc. Przy samym zakładzie był przystanek kolejowy „Pogorzyce” – precyzuje pan Stanisław.

Budowa dużego pieca typu Hoffmann w Pogorzyckich Wapiennikach

Firmę założono w 1909 r. Przed I wojną światową należała do Stanisława Krokowskiego, ziemianina z Pogorzyc, a przed II wojną światową do rodziny Piekarskich. W 1934 r. produkowała m.in. wapno do celów budowlanych i chemicznych. Kamień wypalano w dwóch piecach typu Hoffmann. W II połowie lat 30. rozpoczęto sprowadzanie gliny do produkcji wyrobów szamotowych.

Wapiennik w Pogorzycach. Dwa piece do wypalania kamienia, pośrodku dom dyrekcji, z lewej: transformator, stołówka i młyn wapna nawozowego (biały)

- Zapewne pomiędzy 1934 a 1938 rokiem przystosowano starszy piec w taki sposób, aby można było w nim wypalać cegłę. Jego mocno przekształcona bryła do dzisiaj zachowała kilka oryginalnych fragmentów – opisuje Stanisław Garlicki.

W 1948 r. Pogorzyckie Wapienniki zostały upaństwowione, a ich właściciele pozbawieni majątku. Systematyczne wydobycie kamienia przerwano w latach 60., a w następnej dekadzie prowadzono dorywczo, uzyskując kruszywo m.in. dla budownictwa. Ta działalność zakończyła się na przełomie lat 70. i 80.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:
Tak wyglądał ostatni dzień targowiska w Chrzanowie (ZDJĘCIA)
Zabudowania dworskie w Chrzanowie w czasach PRL-u
Niesamowite wnętrze nieistniejącego kościoła w Libiążu