Badania w środku świątyni i wokół niej zostały zaplanowane we wtorek, 17 września. Jakie tajemnice czekają na odkrycie?

Kamil Bogusz, dyrektor Muzeum w Chrzanowie, mówi, że przyjedzie Tomasz Herbich z instytutu archeologii Polskiej Akademii Nauk, który wcześniej badania georadarem prowadził w parku miejskim, gdzie kiedyś stał zamek chrzanowski.

Tym razem zostanie prześwietlony teren wokół kościoła, gdzie kiedyś był cmentarz. W XVIII w. stała tutaj kaplica św. Rocha. Może uda się natrafić na jej pozostałości.

- Spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, czy dzisiejsza dzwonnica zawiera w sobie mury dawnej kostnicy (ossarium). Wiemy też, że już w XV w. kościół był otoczony murem. Ciekawe, czy to jest obszar, który później się poszerzał. Powinniśmy również natrafić na zarys starej świątyni, przed rozbudową – opowiada dyrektor Kamil Bogusz.

Jeśli chodzi o wnętrze kościoła, to zostaną zbadane krypty. Źródła wymieniają dwie: pod prezbiterium i pod kaplicą św. Stanisława. Nie wiadomo, czy jest także trzecia krypta w przedsionku do kaplicy św. Stanisława. Został tam pochowany wikary chrzanowski ks. Marcin Oczkowski, który zmarł 9 II 1798 r.

Ciekawe informacje są zawarte w orzeczeniu technicznym kościoła św. Mikołaja z 1910 r., autorstwa architekta Stanisława Oszackiego, który zaprojektował i nadzorował rozbudowę chrzanowskiej świątyni. Oto fragment dotyczący kaplicy św. Stanisława:

„W czwartym okresie powstała kaplica budowana prawdopodobnie przez jednego z poprzednich patronów (...) budowana z kamienia łamanego z wprowadzeniem w fasadzie cegły jako materyału zdobniczego, przez wykonanie fryzów, obramień, przepasek - tak w szczycie i oknach. Kaplica oświetlona 4ma oknami, z tych 2a ostrołukowe, zaś 2a obecnie okrągłe, pierwotnie w ½ cyrklu i znacznie większe, które widać zamurowano. Kaplica zasklepiona sklepieniem beczkowem o 4ch lunetach. Kaplicę z prezbiterium łączy pół cyrklowo przesklepiona niska arkada, w której parę stopni wyrównuje różnicę poziomów podłóg. Pod kaplicą krypta zasklepiona sklepieniem beczułkowem, w której znalazłem resztki zwłok hr. Ossolińskiej, wojewodziny podlaskiej zmarłej w roku 1793 i hr. Mieroszewskiej zmarłej w r. 1835. Trzecia trumienka mała zawierała zwłoki dziecka. Napisy odczytałem z blach przy trumnach leżących, z których jedna srebrna, druga miedziana posrebrzana. Wszystkie trumny zupełnie zbutwiałe wykonane z drzewa dębowego. Szaty Hr. Ossolińskiej jedwabne (..) zupełnie dobrze zachowane, szkielety zbutwiałe tylko w małej części zachowane.”