Dziki Zachód znamy z filmów: pełen mężczyzn – rewolwerowców, dzielnych kowbojów, poszukiwaczy złota, walczących z rzekomo agresywną rdzenną ludnością… To jednak obraz fałszywy.

Owszem, w XIX wieku serce Ameryki biło na Zachodzie. Kusił on wizją nowego życia, mamił obietnicą złota. Miliony ludzi ruszały za horyzont, tysiące kilometrów w nieznane. Nie byli to jednak wyłącznie mężczyźni.

Żony i matki miesiącami wędrowały przez pustkowia w poszukiwaniu nowego domu. Towarzyszyły im dzieci. Trudno nawet mówić o podróży – była to raczej tułaczka, często przerażająca i okrutna. Nie z powodu Indian, przed którymi wszystkich ostrzegano, ale przez Naturę. Chłód, głód, choroby, brak wody zdatnej do picia – to codzienność każdego, kto zdecydował się wyruszyć na szlak.

Waleczne serca to lektura bolesna, dosadnie obrazująca grozę tego, co działo się na trasie ze wschodu kraju w kierunku Oregonu i Kalifornii. Przebrnięcie przez niektóre fragmenty może być wyzwaniem dla osób wrażliwych.

Książka Katie Hickman to starannie udokumentowana narracja historyczna, oddająca głos tym, które przez lata go nie miały. Burzy nasze wyobrażenia o Dzikim Zachodzie i pokazuje, że historia tego regionu to nie tylko opowieść o męskiej dominacji, lecz także – a może nawet bardziej – o kobietach: ich odwadze, determinacji i walce o godność.

Katie Hickman urodziła się w rodzinie dyplomatycznej, dzięki czemu pierwsze dwadzieścia pięć lat życia spędziła, mieszkając w Europie, na Dalekim Wschodzie i w Ameryce Południowej. Po ukończeniu Oxfordu zaczęła podróżować na własną rękę i pisać książki.