Ten tekst zmienił spojrzenie ludzkości na bombę atomową, a pod koniec minionego stulecia został uznany za najważniejszy reportaż XX wieku. Właśnie ukazał się w nowym, polskim tłumaczeniu.

Materiał młodego reportera Johna Herseya po raz pierwszy opublikowano w Stanach Zjednoczonych w magazynie The New Yorker 31 sierpnia 1946 roku. Numer, praktycznie w całości wypełniony tekstem Herseya, w nakładzie 300 tysięcy egzemplarzy zniknął z punktów sprzedaży w ciągu kilku godzin. Już legendą stała się historia Alberta Einsteina, który bezskutecznie biegał od kiosku do kiosku, próbując kupić gazetę. W końcu napisał do redakcji z prośbą o zorganizowanie mu tysiąca egzemplarzy. Oczywiście nie było to możliwe, jednak redakcja dostarczyła uczonemu pewną liczbę gazet, dzięki czemu mógł rozesłać Hiroszimę do wielu wybitnych postaci świata nauki na całym świecie.

W Polsce reportaż ukazał się po raz pierwszy w 1948 roku, wydany przez Spółdzielnię Wydawniczą „Wiedza” w tłumaczeniu Józefa Wittlina. Później Wittlin stał się pisarzem zakazanym, a nowego przekładu doczekaliśmy się dopiero w 2013 roku — w wersji Jerzego Łozińskiego. W 2025 roku tłumaczenie to zostało wznowione.

Hiroszima to opowieść ukazująca — godzina po godzinie — w niezwykle oszczędny, a jednocześnie poruszający sposób, rzeczywistość sześciu osób, które znalazły się w samym sercu atomowego piekła.

Najnowsze wydanie zostało poszerzone o reportaż Pokłosie — dodatkowy materiał napisany przez Herseya w 1985 roku, niemal 40 lat po oryginalnej publikacji Hiroszimy w The New Yorker. Stanowi on aktualizację losów bohaterów pierwszego reportażu i opisuje, jak potoczyło się ich życie po wybuchu bomby atomowej.