Dominika Słowik w swojej najnowszej powieści zabiera nas w poruszającą podróż do lat 90. XX wieku.

W Rybim oku z jednej strony śledzimy losy Natalii, która na oczach czytelnika przechodzi drogę od dziecięcych łez i smarków do papierosów, alkoholu, pierwszej krwi i burzy hormonów — po prostu dorasta.

Z drugiej poznajemy Edytę, dwudziestokilkuletnią matkę Nat, która za wszelką cenę stara się utrzymać siebie i córkę, a przy okazji także dorasta — tyle że do roli matki. Czasami bohaterki są dla siebie najlepszymi przyjaciółkami, innym razem nie potrafią się porozumieć. Trudno jednak nie zauważyć, że przede wszystkim bardzo się kochają.

Ich codzienność daleka jest od beztroski. Żyją skromnie, a bieda nie jest dla nich problemem, dopóki nikt jej nie zauważa. Sytuacja zaczyna się zmieniać, gdy Edyta przez CB-radio poznaje Artura, kierowcę tira.

Całość rozgrywa się na tle Polski, która choć formalnie pożegnała PRL, mentalnie wciąż tkwi w jego cieniu.

Dominika Słowik (ur. 1988) to laureatka Paszportu „Polityki” za powieść Zimowla. Pochodząca z pobliskiego Jaworzna pisarka była także finalistką Nagrody Literackiej Gdynia za debiutancki Atlas: Doppelganger (2015). Już jako 26-latka została uznana za jedną z najciekawszych autorek młodego pokolenia.