Wszystkiego musiał dopilnować, nie wstydził się fizycznej pracy, a dla parafian zawsze miał dobre słowo. W ostatnich latach życia godnie dźwigał krzyż choroby. Mija 8 lat od śmierci ks. Wojciecha Bryi, charyzmatycznego kapłana. Z tej okazji przy jego grobie spotkają się na modlitwie parafianie, którzy wciąż go wspominają. 

Ks. Wojciech Bryja pochodził z Waksmundu na Podhalu. Od 1971 roku jego losy były związane z ziemią chrzanowską. Najpierw pełnił rolę wikariusza w Płazie, a potem w kościele św. Mikołaja w Chrzanowie. Jego wielkim zadaniem okazała się budowa kościoła Matki Bożej Różańcowej w Chrzanowie. Zamieszkał w starym domku na placu budowy. Stanowił przykład poświęcenia i pracowitości. Nie wstydził się fizycznej pracy, załatwiał materiały budowlane. Budowa dobiegła końca w 2000 roku.

Znacznie wcześniej, jeszcze jako wikariusz parafii św. Mikołaja ksiądz Wojciech wyszedł z inicjatywą, by odprawiać w małej kapliczce na Kątach niedzielne msze. W 1981 roku rozpoczął z parafianami budowę punktu katechetycznego i kaplicy.

- Miałem czwartą zmianę na kopalni i do domu wracałem około godziny 9. Zmęczony, kładłem się spać. Około 12 nad moim łóżkiem staje ksiądz Wojciech i budząc mnie, mówi: "Romek, dzisiaj nie ma spania, musimy jechać do lasu po drzewo na stemple". Oczywiście zaraz wstałem i zacząłem się ubierać. Ksiądz, czekając na mnie, usiadł w kuchni. Mama gotowała obiad. A ponieważ często do swoich parafian zwracał się po imieniu, zapytał ją: "Władziu, co dzisiaj gotujesz?". Mama zrobiła pierogi z jabłkami. "Wiesz, bardzo lubię pierogi. Zanim Romek się ubierze, daj trochę". Zjadł, ja się ubrałem i pojechaliśmy do lasu. Tam już czekała grupa młodzieży z Kątów. Załadowaliśmy drzewa i wspólnie z księdzem, który przeważnie podczas pracy z nami nosił flanelową koszulę - nawet przy słonecznej pogodzie, pojechaliśmy na plac budowy kościoła – wspominał na naszych łamach. Roman Madejski.

Kolejnym wyzwaniem jako proboszcza nowej parafii MB Różańcowej stało się dla niego scementowanie parafian i utworzenie grup i wspólnot. To zadanie też wypełnił. Przez kilkanaście lat był dziekanem chrzanowskim. W tym czasie otrzymał godność honorowego kapelana Ojca Świętego, czyli prałata. Z powodu choroby złożył rezygnację z funkcji proboszcza. Nadal jednak mieszkał na terenie parafii, odwiedzany przez zatroskanych parafian. Zdobył też uznanie władz samorządowych i kościelnych. Między innymi został uhonorowany medalem "Za zasługi dla Rozwoju Miasta i Ziemi Chrzanowskiej". Otrzymał także Złoty Medal Pontyfikatu Jana Pawła II, honorowe obywatelstwo Chrzanowa i tytuł "Zasłużonego dla Powiatu Chrzanowskiego".

Zmarł 4 października 2017 roku. Uroczystości pogrzebowe odbywały się przez dwa dni. Parafianie licznie wpisywali się do wystawionej w kościele księgi kondolencyjnej.

W sobotę 4 października duszpasterze z parafii Matki Bożej Różańcowej w Chrzanowie zapraszają wszystkich na chrzanowski cmentarz parafialny, gdzie o godzinie 15 przy grobie ks. prałata w 8. rocznicę jego śmierci odmówiona zostanie koronka do Bożego Miłosierdzia.