Podobno Polacy poznali ten specjał dzięki Janowi III Sobieskiemu, gdy powracał do Polski z bitwy pod Wiedniem. W ten sposób dotarł nad Wisłę sernik zwany wiedeńskim, który szybko zyskał sobie uznanie. Oto przepis na ten słodki przysmak.

SKŁADNIKI:
1 kg tłustego białego sera
25 dag masła
10 jajek
2 szklanki cukru pudru
2 kopiaste łyżki mąki krupczatki
budyń waniliowy
cukier waniliowy
szklanka rodzynek i smażonej skórki pomarańczowej (ja dodaję siekane suszone morele)
tłuszcz do wysmarowania formy

WYKONANIE:
Masło z cukrem pudrem i cukrem waniliowym ucieramy na puch. Dodajemy, cały czas ucierając, żółtka. Gdy masa będzie jednolita, dodajemy w kilku częściach ser, a następnie mąkę i budyń. Na końcu dodajemy pianę ubitą z 5 białek. Wrzucamy bakalie. Masę wylewamy na tortownicę. Pieczemy w temp. 180 stopni przez ok. 80 minut. Sernik jest upieczony, gdy wierzch się zrumieni, a boki lekko odstają od formy. Wychłodzony sernik podajemy z porcją bitej śmietany. Można również zrobić czekoladową polewę.

Czy wiesz, że...
Historia sernika sięga czasów starożytnych, kiedy to grecki filozof Aegimus napisał książkę poświęconą sztuce wypieku tego ciasta. Była to jedna z pierwszych kulinarnych książek świata. Ówczesnym sernikiem karmiono olimpijczyków, którzy zwyciężali w igrzyskach. Serniki były również znane w starożytnym Rzymie. Już Katon Starszy w dziele "De Re Rustica" ("Rzecz wiejska") zawarł przepis na libium (sernik związany z religijnymi rytuałami). To właśnie wskutek ekspansji terytorialnej Rzymian sernik stał się popularny w Europie.