Przygotowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie jest trudne. Możemy jednak spotkać się z sytuacją, w której ktoś będzie chciał uzależnić jego przyjęcie od podania przez nas np. adresu (bo takie rubryki są w formularzu) lub odpowiedzi na pytanie: po co nam takie wiadomości. To niedopuszczalne działania.

Przygotowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie jest trudne. Możemy jednak spotkać się z sytuacją, w której ktoś będzie chciał uzależnić jego przyjęcie od podania przez nas np. adresu (bo takie rubryki są w formularzu) lub odpowiedzi na pytanie: po co nam takie wiadomości. To niedopuszczalne działania.

Poszukiwanie wiadomości warto zacząć od Biuletynu Informacji Publicznej danej instytucji. Być może w nim znajdziemy te dane, które nas interesują. Jeśli nie znajdziemy, możemy wystąpić o ich podanie.

Na stronach internetowych wielu urzędów znajdujących się na ziemi chrzanowskiej są gotowe druki wniosków. Nie musimy z nich korzystać. Czy samodzielne przygotowanie dokumentu nie sprawi nam większej przyjemności?

Dla nadania naszemu pismu większej wagi możemy na początku umieścić następujący zapis:
Na podstawie art. 61 Konstytucji wnoszę o....
lub
Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wnoszę o...
Nie jest to jednak konieczne.

Po wpisaniu treści (tj. o co wnosimy) pozostaje jeszcze określenie sposobu udzielenia informacji - np. wgląd do dokumentu, sporządzenie jego kserokopii, nagranie pliku na płytę CD oraz formy udostępnienia, np. przesłanie na e-maila, przesłanie listem.

Wniosek składamy osobiście lub pisemnie. Możemy także wysłać go e-mailem (z żądaniem potwierdzenia przeczytania), ewentualnie skorzystać z elektronicznego formularza, jeśli taki jest na stronie urzędu czy placówki, do której kierujemy zapytanie. W tym ostatnim przypadku trzeba jednak bardzo uważać. Z sobie tylko znanych względów urzędnicy wymagają od nas podawania wielu, do niczego im niepotrzebnych danych.

Jako negatywny przykład niech posłuży Małopolski Urząd Wojewódzki w Krakowie. Pola formularza na stronie www do obowiązkowego wypełnienia to: imię, nazwisko, PESEL, miejscowość, numer domu, kod pocztowy, treść zapytania, e-mail. Jakby tego było mało, musimy również wyrazić zgodę na przetwarzanie naszych danych osobowych. Zgroza.

Pozytywnym przykładem realizacji prawa obywatela do informacji jest natomiast Świętokrzyski Urząd Wojewódzki w Kielcach. W formularzu wymaga od nas tylko treści zapytania, e-maila, formy i sposobu dostarczenia informacji. Brawo. 
Piotr Tarczyński

Zdaniem eksperta
Szymon Osowski, prawnik z Pozarządowego Centrum Dostępu do Informacji Publicznej w Warszawie
Wniosek nie ma szczególnej formy. Ważne, aby podać:
1. jakie informacje chce się dostać
2. w jakiej formie i w jaki sposób mają być dostarczone (np. wnoszę o udostępnienie faktury związanej z zamówieniem przez gminę usługi odśnieżania i przesłanie jej w formie zeskanowanej na adres mojego maila). Taka treść wniosku jest wystarczająca.
W zasadzie nie trzeba się ujawniać kim się jest i po co nam informacja, o czym przesądza art. 2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (NSA w wyroku z dnia 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08 powiedział tak "Pogląd ten wydaje się uzasadniony brakiem konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, a to z uwagi na to, że żądając informacji nie musi się on wykazać jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym, aby otrzymać informację.").
Wniosek zawsze kierujemy do organu, czyli: burmistrza, ministra itd. Urząd ma tylko charakter pomocniczy, czyli pomaga wykonywać obowiązki burmistrzowi. Inaczej jest np. w spółkach komunalnych - wtedy wniosek kierujemy do spółki, a w jej imieniu może działać prezes lub zarząd.

Eksperci pomogą
Wszyscy zainteresowani mogą skorzystać z baz danych, interpretacji przepisów i praktycznych porad zawartych na stronie www.informacjapubliczna.org.pl  Tam też znajdą adresy mailowe i telefony do ekspertów, którzy posłużą pomocą w spornych sprawach. 

PRZEŁOM nr 9 (1030) 29 II 2012