Czym różni się brunch od lunchu? Po czym poznać, że serwowany późnym popołudniem obiad to dinner, a nie supper? Wyjaśnia to Tomasz Zegarski z firmy Biznes Edukator z Warszawy.

Czym różni się brunch od lunchu? Po czym poznać, że serwowany późnym popołudniem obiad to dinner, a nie supper? Wyjaśnia to Tomasz Zegarski z firmy Biznes Edukator z Warszawy.

Przechodzimy do zagadnień związanych z etykietą stołu. Zanim szczegółowo poruszymy zasady obowiązujące przy posiłkach, wyjaśnię pojęcia takie jak: brunch, breakfast, lunch, dinner czy też supper, które coraz bardziej zakorzeniają się w polskiej kulturze.
Breakfast (polskie śniadanie) - to pierwszy posiłek spożywany najczęściej zaraz po przebudzeniu. W zależności od tradycji narodowej składa się z różnych potraw - od lekkich i prostych, do bardziej sycących i skomplikowanych. W restauracjach i hotelach zwykle ma się do wyboru śniadanie kontynentalne (kawa lub sok, pieczywo, dżem) lub śniadanie angielskie (jajka na bekonie, kiełbaski, tost i dżem). W Polsce najczęściej jest to kawa lub herbata, kanapki lub zupa mleczna albo jajecznica.

Brunch (połączenie angielskich słów breakfast i lunch) wywodzi się z tradycji anglosaskiej, ma wiele cech wspólnych z szeroko znanym w kuchni polskiej drugim śniadaniem. Termin został przytoczony w latach 90. XIX w. w angielskiej prasie i wszedł na stałe do gwary studenckiej brytyjczyków. Brunch jadamy późnym rankiem lub wczesnym popołudniem (w godzinach od 10.00 do 11.30). Składa się on z produktów typowo śniadaniowych jak i tych właściwych obiadom.

Lunch jest krótkim i lekkim posiłkiem spożywanym w trakcie szybkiej przerwy obiadowej. Znaczeniowo jest to odpowiednik polskiej przekąski między śniadaniem a obiadem, spożywany zazwyczaj między 11.30 a 13.00.
Dinner może oznaczać obiad, jak i kolację, ale tylko, jeśli są serwowane na ciepło. Jedzenie podane na zimno to supper.
Przełom nr 2 (1073) 9.1.2013