Jeśli ktoś lubi golonkę, to pewnie i ją niejednokrotnie przyrządzał. Ma na nią swój sposób i pomysł. Nie oznacza to jednak, że nie można sprawdzić nieco innych, pewnie podobnych, ale...

Jeśli ktoś lubi golonkę, to pewnie i ją niejednokrotnie przyrządzał. Ma na nią swój sposób i pomysł. Nie oznacza to jednak, że nie można sprawdzić nieco innych, pewnie podobnych, ale...

Przejdźmy jednak do rzeczy. Jak to do golonki, potrzebny nam jest liść laurowy, angielskie, ziele, sól i pieprz wysuszone lub świeże warzywa (marchewka, pietruszka, seler, cebula, czyli co mamy pod ręką - ja wychodzę z założenia: "czym więcej, tym lepiej", ale bez przesady). Do samej marynaty zaś piwo, sos sojowy, mielony kminek, również pieprz i sól oraz miód, pieprz cayenne (może być ostra papryka) i czosnek.

Golonka najlepiej ta z kością. Tym, których wzdryga na widok skóry, polecam zakup mięsa bez kości, bo jest ono pozbawione i skóry - mamy do czynienia z czystym mięsem.

Golonkę wrzucamy do wody i gotujemy. Dodajemy ziele, liść, pieprz, łyżkę soli i włoszczyznę i zapominamy o niej przynajmniej na dwie godziny. No, co jakiś czas warto zajrzeć, czy do gara nie trzeba dolać nieco wody.

Gdy golonka jest już miękka, wyjmujemy i czekamy chwilę aż ostygnie. W tym czasie przygotowujemy marynatę. Mieszamy piwo z sosem sojowym (kilkanaście kropel, może ciut więcej), dużą ilością pieprzu, kminku, łyżką stołową miodu i zmiażdżonym czosnkiem (nie żałujmy).
Golonkę nacinamy w kratę i smarujemy marynatą, by po chwili zalać pozostałą jej częścią natarte mięso. O tak przygotowanym zapominamy na co najmniej dwie godziny. Po tym czasie rozgrzewamy piekarnik do 200 st. C i wrzucamy zamarynowaną golonkę do pieca. Po 40 minutach będzie gotowa. W tym czasie co 10 minut musimy ją polać piwem.
(taj)
Przełom nr 23 (1094) 12.6.2013