Inspektor Państwowej Inspekcji Pracy z Krakowa Wojciech Dyląg odpowiadał na pytania naszych czytelników, również te, które napłynęły do redakcji drogą elektroniczną. Poniżej przedstawiamy pierwsze pytanie i odpowiedź na nie.

Inspektor Państwowej Inspekcji Pracy z Krakowa Wojciech Dyląg odpowiadał na pytania naszych czytelników, również te, które napłynęły do redakcji drogą elektroniczną. Poniżej przedstawiamy pierwsze pytanie i odpowiedź na nie.

Kobieta urodzona w sierpniu 1954 chce odejść na emeryturę w wieku 60 lat i 7 miesięcy. Zamierza pracować do końca marca 2015 roku. Umowę o pracę ma na czas nieokreślony. Jaki przysługuje jej wymiar urlopu wypoczynkowego? Pełny - 26 dni, czy proporcjonalnie mniejszy?

Zgodnie z art. 152 i art. 153 Kodeksu pracy, pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego i nie może zrzec się on tego prawa.
Pracownik podejmujący pracę po raz pierwszy w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku.
Prawo do kolejnych urlopów nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym. Tym samym nabywa je od dnia, w którym rozpoczyna pracę w danym roku. Tak więc wraz z jego początkiem pracownik ma prawo do 26 dni urlopu wypoczynkowego i pracodawca jest obowiązany mu go udzielić na jego wniosek.
Kwestię tę reguluje ponadto art. 1551. § 1 p. 1 Kodeksu pracy, zgodnie z którym w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy z pracownikiem uprawnionym do kolejnego urlopu, przysługuje mu urlop u dotychczasowego pracodawcy - w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy, chyba że przed ustaniem tegoż stosunku pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub w wyższym wymiarze.
Tak więc jeśli pracownik wystąpi do pracodawcy o urlop w pełnym wymiarze z początkiem roku, ten powinien go udzielić w wymiarze wskazanym przez pracownika.
Not. (taj)
Przełom nr 9 (1031) 5.3.2014