Dwa miliony koron długu. Alarm proboszcza z Rudawy

W 1908 roku ks. Józef Łobzowski, proboszcz w Rudawie, zwrócił uwagę na rosnące zadłużenie mieszkańców okręgu. W artykule „Ludność się zadłuża...”, opublikowanym 11 kwietnia 1908 roku w „Tygodniku Chrzanowskim” przedstawił sytuację finansową miejscowych gospodarstw.

Opierał się na obserwacjach prowadzonych przez 16 lat. W Rudawie (do 1954 r. Rudawa była częścią gminy Krzeszowice) w kasie systemu Raiffeisena wartość udzielonych pożyczek wyniosła 137 152 koron i 74 halerzy na koniec 1907 roku. Zestawił również zadłużenie w innych lokalnych instytucjach kredytowych. Na koniec 1907 roku wynosiło ono: w Towarzystwie Zaliczkowym w Krzeszowicach - 1 279 813 koron 34 halerze, w Kasie Raiffeisena w Porębie Żegoty - 175 193 korony 51 halerzy, w Regulicach - 74 853 korony 32 halerze, w Krzeszowicach - 33 829 koron 35 halerzy, a w Zalasiu - 4320 koron. Łącznie było to 1 705 172 korony i 26 halerzy. Po uwzględnieniu zobowiązań wobec innych kas, instytucji oszczędnościowych i banków prywatnych Łobzowski oceniał, że całkowite zadłużenie mieszkańców okręgu sądowego krzeszowickiego przekraczało dwa miliony koron.

Winą za sytuację częściowo obarczał radę powiatową, której działania uważał za zbyt oderwane od rzeczywistych problemów mieszkańców wiosek. Postulował organizowanie zimą odczytów i wykładów bezpośrednio na wsiach, w parafiach. Fachowi prelegenci mieli uczyć gospodarzy nowoczesnych metod prowadzenia gospodarstwa i racjonalnego gospodarowania pieniędzmi.

Proboszcz zauważał, że organizowane w Chrzanowie wykłady profesorów krakowskich docierały przede wszystkim do miejskiej inteligencji, a nie do włościan. Dlatego apelował, aby władze powiatowe „wyszły zza zielonego stolika na wsie”.