Krwawy samosąd w Libiążu Wielkim

Pod koniec czerwca 1908 roku w Libiążu Wielkim doszło do zbrodni, której początkiem był sąsiedzki spór o łańcuch. Jak donosił „Tygodnik Chrzanowski” gwałtowny zatarg doprowadził do pobicia starszego mężczyzny, a następnie do śmiertelnego ugodzenia go wojskowym bagnetem.

Do pierwszej sprzeczki doszło w sobotę, 27 czerwca 1908 roku. Franciszek Potoczek z Libiąża Wielkiego pobił Jana Narysa podczas kłótni o żelazny łańcuch. Pokrzywdzony postanowił szukać pomocy i udał się ze skargą do swojego wuja, Tomasza Jurczyka, 70-letniego mężczyzny, który wciąż cieszył się znaczną siłą fizyczną.

Dalszy ciąg wydarzeń rozegrał się następnego dnia, w niedzielę 28 czerwca. Wieczorem w domu innego mieszkańca Wielkiego Libiąża, Franciszka Majcherka, odbywało się spotkanie towarzyskie, w którym uczestniczyli Franciszek Potoczek, Antoni i Jan Potoczkowie oraz wojskowy Franciszek Wilczak. Około godz. 23. ojciec Potoczków, Jan, wyszedł przed dom. Tam został ugodzony kamieniem. Ranny wrócił do izby i opowiedział o napaści swoim synom oraz Wilczakowi. Rozgniewani mężczyźni natychmiast wybiegli na zewnątrz, zabierając ze sobą koła.

Na drodze napotkali Tomasza Jurczyka. Napastnicy rzucili się na 70-latka i pobili go kołami. Następnie Franciszek Wilczak ugodził go wojskowym bagnetem, przebijając ciało na wylot. Jurczyk zmarł na miejscu. Ciało zamordowanego pozostawało na ulicy przez całą noc i następny dzień. Oględziny miejsca zbrodni przeprowadzono dopiero w poniedziałek, 29 czerwca o godzinie 15, kiedy na miejsce przybyła komisja sądowa.

Gazeta nie informuje, czy sprawcy odpowiedzieli za dokonanie samosądu.