Jedyny taki zabytek popada w ruinę. Mieszkańcy biją na alarm

Prawie dwa wieki historii, zachowana młynówka i oryginalne urządzenia z początku XX wieku – tak wygląda dziedzictwo zabytkowego młyna w Żarkach. Problem w tym, że budynek niszczeje. Radni apelują o jego zabezpieczenie i znalezienie pieniędzy na ratowanie obiektu.

Zabytkowy młyn wodny w Żarkach znajduje się przy ulicy Tadeusza Kościuszki, na wschodnim krańcu miejscowości, nad potokiem Chechło. Został wybudowany w 1834 roku i jest jednym z najstarszych zachowanych obiektów tego typu w okolicy.

Młyn wykorzystywał energię wody do napędzania urządzeń służących do przemiału ziarna na mąkę. Woda była doprowadzana do niego specjalną młynówką, czyli sztucznie utworzoną odnogą Chechła. Dawniej znajdowało się przy nim drewniane koło nadsiębierne, które napędzało mechanizm młyna, jednak koło nie zachowało się do dziś. Zachowała się natomiast sama młynówka.

Budynek młyna jest murowany głównie z miejscowego kamienia łamanego, ma zwartą, parterową bryłę z poddaszem i jest częściowo podpiwniczony. W środku znajduje się między innymi sień przejazdowa, a stropy wykonano z drewna. Dach ma konstrukcję drewnianą i jest dwuspadowy. W młynie zachowały się również urządzenia z początku XX wieku, między innymi mlewniki, odsiewacze oraz system transmisyjny. Oficjalna strona gminy Libiąż podaje, że w 1973 roku został wyłączony z działalności produkcyjnej. Młyn został wpisany do rejestru zabytków 28 października 1988 roku. Jest i jednym z ważniejszych zabytków techniki na terenie gminy Libiąż.

Ostatnio budynkiem zainteresowali się libiąscy radni, gdyż – jak napisali w piśmie do burmistrza Jacka Latko – z roku na rok popada w coraz większą ruinę.

"Obecny stan obiektu budzi niepokój mieszkańców oraz osób zainteresowanych ochroną zabytków. Postępująca degradacja może doprowadzić do nieodwracalnych zniszczeń, a w konsekwencji do utraty jednego z ważniejszych świadectw historii naszego regionu" – napisała w imieniu Klubu "Lepsza Przyszłość Gminy Libiąż" jego przewodnicząca Agnieszka Siuda.

Postulowała, by rozpoczęte zostały przez gminę – we współpracy z innymi podmiotami - działania służące ratowaniu zabytku i poszukano na ten cel pieniędzy.

W odpowiedzi Jacek Latko przypomniał, że organem właściwym do nazdoru nad obiektem jest Wojewódzki Konserwator Zabytków, mogący zonbowiązać właściciela do wykonania niezbędnych prac zabezpieczających lub konserwatorskich.

"Gmina przeanalizuje przedstawioną sprawę i przekaże Wojewódzkiemu Konserwatorowi zabytków prośbę o ocenę stanu technicznego obiektu oraz podjęcie działań pozostających w zakresie jego kompetencji, Jednocześnie w miarę możliwości podejmie próbę ustalenia właściciela nieruchomości w celu omówienia możliwości zabezpieczenia zabytku" - napisał burmistrz.

Oby te działania nastąpiły jak najszybciej. Nie trzeba być wielkim znawcą, by ocenić, że obiekt z każdym rokiem niszczeje.