Kuracja „na słomę” i świece w uszach. Oszust w Trzebini

Na początku 1909 roku w okolicach Trzebini pojawiła się Rosjanin, który ogłosił się „cudownym lekarzem”. Jak się szybko okazało, jego talent nie leżał w medycynie.

Swoją „praktykę medyczną” Dawydkin - jak donosi „Tygodnika Chrzanowskiego” w numerze 7 z 13 lutego 1909 roku - rozpoczął od oszustwa w Trzebini. Pewnej kobiecie zaordynował kurację, która polegała na długotrwałym siedzeniu w balii wypełnionej gorącą wodą i słomą owsianą. Surowo przykazał, by nie opuszczała kąpieli, dopóki on nie powróci. Kiedy, zmarznięta i pomarszczona od wody, w końcu zdecydowała się wyjść z siana, odkryła gorzką prawdę: „lekarz” ulotnił się, zabierając ze sobą całą garderobę jej męża.

Kilka dni później, w tej samej wsi, przybysz podjął się leczenia pewnego gospodarza. Tym razem metoda była jeszcze bardziej ekstrawagancka: lekarz wsadził pacjentowi do uszu ruloniki ze szmat nasączonych roztopionym woskiem ze świecy i podpalił je. Następnie nakazał zgasić lampę, a całej rodzinie polecił żarliwie modlić się o zdrowie chorego w całkowitych ciemnościach.

Plan oszusta, polegający na wykorzystaniu ciemności i religijnego skupienia domowników do splądrowania izby, legł w gruzach dzięki parobkowi. Chłopak, zamiast się modlić, bacznie obserwował „medyka”. Gdy tylko Dawydkin wymknął się na dwór, parobek zapalił świecę i wszczął alarm. Okazało się, że wraz z lekarzem zniknęły pieniądze ze schowka oraz zegarek leżący na stole.

Domownicy rzucili się w pogoń, schwytali oszusta i oddali go w ręce żandarmerii. W toku śledztwa ustalono, że „cudowny lekarz” to w rzeczywistości Iwan Dawydkin, pochodzący z guberni saratowskiej, który po ożenku w Galicji zamieszkał w Oświęcimiu i trudnił się włóczęgostwem oraz kradzieżami.