To niezwykłe zdjęcie z czasów okupacji niemieckiej pokazuje budynek dworca PKP od strony Alei Henryka w Chrzanowie.

Może nie wszyscy wiedzą, że taki obiekt stał obok nieistniejącej już dziś kładki nad torami (została rozebrana podczas modernizacji linii kolejowej i zastąpiona podziemnym przejściem).

Publikowana fotografia pochodząca z prywatnych zbiorów Stefana Endresa z Berlina, prezentowana przez Muzeum w Chrzanowie, jest datowana na lata 1942-1945. Za budynkiem dworca, między drzewami, widzimy fragment kamienicy w dolnej części Alei Henryka.

Mieszkańcy przypominają, że spod budynku dawnej stacji odjeżdżały pociągi do Suchej Beskidzkiej i Jaworzna.

A czy wiecie, jak powstawał dworzec kolejowy na końcu Alei Henryka w Chrzanowie?

Z Henrykiem Loewenfeldem wiąże się wytyczenie Alei Henryka, której nazwa upamiętnia właśnie jego imię. Na przełomie XIX i XX w. miasto zaczęło się rozwijać w południowym kierunku. Historia sięga jednak nieco głębiej. Kiedy w 1856 r. przeprowadzono przez Chrzanów linię kolei północnej, miasto zyskało tylko niewielki przystanek osobowy przy Kościeleckiej (aktualnie 29 Listopada). Były wszakże starania, żeby wybudować duży dworzec, również dla ruchu towarowego. Władze Chrzanowa proponowały jego umiejscowienie na gruncie gminnym między Kościelecką a Kadłubek. Trwały przepychanki z zaborcą. W 1867 r. Austriacy zgodzili się, żeby istniejący przystanek przy Kościeleckiej otrzymał mały budynek. Ostateczną decyzję o lokalizacji nowego dworca osobowo-towarowego podjęto w 1883 r. Został usytuowany właściwie na końcu Chrzanowa. Mieszkańcy mieli problem, jak tam się dostać. Chodziło o wykonanie wygodnego traktu komunikacyjnego. Z tego powodu wyznaczono obecną Al. Henryka, do czego przyłożył się Henryk Loewenfeld, przekazując i sprzedając na ten cel swoje tereny.