Tajemnice cmentarza w Babicach. Między grobami historii (WIDEO, ZDJĘCIA)

Nie wiadomo, kto spoczął tu jako pierwszy, ani kiedy dokładnie zaczęto grzebać zmarłych. Wiadomo jednak, że babicki cmentarz to miejsce, w którym historia gminy zapisała się w kamieniu – od powstańców styczniowych i uczestników wojen światowych po bohaterów „Solidarności”.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6529"}

Stare, unikatowe nagrobki nadają niepowtarzalny charakter nekropoliom. Tak jak w Babicach, gdzie znajduje się najstarszy cmentarz w gminie.

Nie wiadomo, kiedy dokładnie powstał. Najstarsze zapiski z ksiąg metrykalnych wspominają o pochówkach z XVIII wieku. Być może zmarłych chowano tutaj jeszcze wcześniej.

Prawdopodobnie, zanim powstał cmentarz, zmarłych grzebano nieopodal kościoła parafialnego, ufundowanego w XVI stuleciu. Śladów tych pochówków próżno tam jednak szukać.

Podobnie jak tych XVIII-wiecznych na cmentarzu. Zdecydowana większość już nie istnieje. Na tych, które się częściowo zachowały, nie znajdziemy już jakichkolwiek informacji o pochodzeniu. Czas zrobił swoje. Na kamiennych tablicach widać co najwyżej pojedyncze litery czy cyfry. Nie brakuje natomiast nagrobków z XIX wieku.

::news{"type":"see-also","item":"64203"}

Historyczne perełki

Jeden z najstarszych zachowanych pochodzi z 1877 roku. W grobowcu pochowany został Paweł Urbańczyk, włościanin z Babic.

Jak to na starych cmentarzach, także i w Babicach można znaleźć prawdziwe perełki. Może nie architektoniczne, ale mające wielką wartość historyczną.

Do ich grona śmiało można zaliczyć grób Jana i Władysława Taborskich. Z napisów zachowanych na płycie nagrobnej dowiadujemy się, że obaj zginęli podczas I wojny światowej. Pierwszy na rosyjskim, drugi na południowo-wschodnim froncie. Władysław został odznaczony za męstwo orderem Virtuti Militari.

W Babicach znajduje się również miejsce pochówku Ignacego Nicefora Leona Odrowąża Wysockiego, uczestnika Powstania Styczniowego. Jak napisał Zenon Kędziora w swojej książce „Bohaterowie Naszej Małej Ojczyzny - żołnierze z Gminy Babice na frontach I i II wojny światowej”, ten urodzony na Litwie oficer po upadku powstania uniknął wywózki na Sybir, uciekając do zaboru austriackiego. Schronił się w majątku Lipowiec, gdzie zmarł 16 maja 1903 r.

::video{"type":"single","item":"11538"}

Hrabia, duchowni i zakonnice

Na babickim cmentarzu spoczął również hrabia Dionizy Mogilnicki, niezwykle ważna postać w historii miejscowości. Dzięki jego staraniom w Babicach powstała poczta, a do wsi został doprowadzony prąd oraz wybudowany wodociąg doprowadzający wodę z Czarnego Lasu.

W centrum cmentarza nie sposób nie zwrócić uwagi na miejsca spoczynku tutejszych proboszczów. Groby księży Piotra Papuzińskiego i Jana Kosowskiego pochodzą z początków minionego stulecia. W oczy rzuca się duży, nowy grobowiec, gdzie spoczywają księża, związani z tym terenem oraz zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego, tzw. Duchaczek, które przez lata rezydowały w Babicach.

Ziemia niepoświęcona

Powyżej sąsiednich pochówków wyraźnie wznosi się krzyż z grobu zmarłego tragicznie Ryszarda Kowalskiego. Był on jednym z bohaterów strajku w hucie „Katowice”, zorganizowanego po wprowadzeniu stanu wojennego. Kilka dni po zakończeniu strajku został aresztowany. Wypuszczono go dopiero końcem 1982 roku, jednak SB nadal go obserwowała. 7 lutego 1983 г. zaginął po wyjściu z domu. Jego ciało znaleziono w Wiśle dopiero 30 marca 1983 r.

Podczas wędrówki po cmentarzu w oczy rzuca się plac wielkości małego boiska. Nie ma na nim nagrobków ani krzyży. Jak mówi pasjonat lokalnej historii, Mirosław Dudek z Babic, to właśnie tam, na niepoświęconej ziemi, chowani byli m.in. samobójcy.

- Czasem da się dostrzec jakąś wiązankę. W sumie mało kto z mieszkańców wie cokolwiek o tym miejscu – mówi Mirosław Dudek.