Poruszające widowisko o braciach Romockich – bohaterach Powstania Warszawskiego – przygotowali uczniowie ZST-U w Trzebini. Wypełniona po brzegi sala DK „Sokół” stała się miejscem żywej lekcji historii i pamięci o młodych ludziach, którzy oddali życie za wolność.

Rodzina Romockich przyjechała do Sierszy w 1933 roku. Właśnie wtedy Paweł Romocki wszedł w posiadanie części akcji Sierszańskich Zakładów Górniczych SA i został ich dyrektorem. Romoccy zamieszkali w służbowej willi. Towarzyszył im młodszy z synów Janek. Starszy Andrzej pozostał w Warszawie, gdzie uczęszczał do męskiego gimnazjum. Janek na poziomie szkoły podstawowej pobierał naukę w domu pod okiem nauczycielki z sierszańskiej szkoły. Potem dołączył do brata w Warszawie. Obaj do Sierszy przyjeżdżali na wakacje i ferie. Czuli się w Sierszy znakomicie.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"7053"}

Po wybuchu wojny Jan Romocki („Bonawentura”) i Andrzej Romocki („Morro”) działali w Szarych Szeregach i Armii Krajowej. Andrzej był dowódcą kompanii „Rudy” w batalionie „Zośka” i brał udział w najważniejszych walkach na Woli i Starym Mieście podczas Powstania Warszawskiego. Zginął 15 września 1944 r. na Czerniakowie, trafiony przez niemieckiego snajpera w trakcie walk.

Jan, żołnierz tego samego batalionu i poeta pokolenia wojennego, poległ wcześniej – 18 sierpnia 1944 r. od bomby lotniczej, będąc w szpitalu na ul. Miodowej. 

"Nasze pokolenie ma obowiązek pamiętać i pilnować pokoju. Nie przez patos, nie przez wielkie słowa, ale przez codzienność, którą oni stracili. Przez odwagę, która dziś oznacza szacunek i wrażliwość na drugiego człowieka. Wiersze Jana i życie Andrzeja uczą nas, że wolność nie jest dana raz na zawsze, że trzeba ją chronić. Oni proszą, byśmy nie zmarnowali daru, za który poświęcili własne życie" – takim przesłaniem uczniowie zakończyli półtoragodzinne widowisko.

W jego trakcie były filmy, pieśni i wiersze i wiele informacji. Widzowie, którzy szczelnie wypełnili DK "Sokół" w Trzebini, obejrzeli pokaz mody z lat 30. Dostali także poczęstunek.

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=6pHMxI93fhw"}

Szczególnie wzruszający był film, w którym nauczycielka Anna Słowik wcieliła się w Jadwigę Romocką, nazywaną "Warszawską Niobe". To ona opłakiwała śmierć męża i obu synów. Mimo takiej tragedii nie skarżyła się na swój los. Pisało po wojnie do zmarłych synów listy, w których wspomniała wspólnie przeżyte chwile.

Program będący żywą lekcją historii przygotowali uczniowie ZST-U z drużyny "Silni Polską" pod opieką nauczycielki Renaty Kosowskiej-Waleń. Na pomysł upamiętnienia obu bohaterów wpadli podczas ubiegłorocznej wizyty w Muzeum Powstania Warszawskiego. Uczniowie zapowiedzieli podjęcie starań o to, by przy willi NOT w Sierszy, gdzie obaj bohaterowie mieszkali, powstała tablica ich upamiętniająca. 

Pracę uczniów docenili widzowie brawami. Podziękował im starosta Bartłomiej Gębala oraz szczególny gość z Warszawy Anna Roczkowska, autorka książek o braciach Romockich.

- Jestem bardzo wzruszona i szczęśliwa. Dziękuję, że jesteście strażnikami pamięci o braciach Romockich, którzy stali mi się bliscy, gdy byłam w waszym wieku. Zrobię wszystko, by dołożyć cegiełkę do tej tablicy pamiątkowej. Wiem o zapadliskach w Trzebini. Mam nadzieję, że kiedy się to skończy i willa znowu zostanie otwarta, będzie można taką tablicę odsłonić – powiedziała.

Obejrzyjcie wideo i galerię zdjęć z tego wydarzenia.