Mieszkaniec Balina zaalarmował ostatnio służby o pojawieniu się na swojej posesji wilka. Poniósł wymierne szkody. 

Mężczyzna hoduje kury.

- Wiosną kupiłem ich 40. Sprzedaż jajek jest dla mnie głównym źródłem utrzymania. Jednak mieszkam w pobliżu lasu i kurami zainteresowały się drapieżniki. Najpierw atakowały je lisy. A 16 grudnia w południe na teren mojego gospodarstwa przyszedł wilk. Na moich oczach wtargnął na wybieg i porwał jedną z kur. Zdarzenie miało miejsce w dzień, w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych. Świadczy to o niebezpiecznym braku lęku zwierzęcia przed ludźmi. Przypuszczam, że wilk szary, osobnik dość dużych rozmiarów, odłączył się od watahy – mówi hodowca drobiu, zwany przez mieszkańców Szamanem, proszący o zachowanie anonimowości.

Byliśmy na miejscu. Mężczyzna opowiada, że już wcześniej widział ślady wilka. Być może atakował jego kury od dawna. Obecnie zostało mu ich tylko pięć. Po tym zdarzeniu zobaczył wilka jeszcze raz.

O całej sprawie balinianin niezwłocznie powiadomił Powiatowe Centrum Zarządzenia Kryzysowego w Chrzanowie. Twierdzi, że dyżurny niezbyt przejął się jego zgłoszeniem (złożył w tej sprawie skargę). Od członka pobliskiego koła łowieckiego usłyszał natomiast, że myśliwi mają w takich sprawach związane ręce.

W Polsce żyje około 2–3 tysięcy wilków. Pisaliśmy już o tym, że te zwierzęta były widziane w naszym regionie.

- Szacujemy, że na naszym terenie żyje 15-16 wilków w stadach. Przemieszczają się. Kamery leśne je nagrywają. Ponadto obecność wilków zauważamy po zarżniętych sarnach i jeleniach. Piękną populację muflonów na obszarze Koła Łowieckiego „Słonka” w Trzebini zjadły wilki. Nic nie zostało z 80 muflonów. Rokrocznie przybywa wilków. Ich bardzo oszczędny przyrost naturalny to 30 procent, czyli 4-5 wilków więcej, jeśli obecnie mówimy o 15 sztukach. W końcu zaczną ludzi coraz częściej odwiedzać, a to nie maskotka, tylko groźny drapieżnik – mówi Jerzy Olearczyk, łowczy rejonu chrzanowskiego i członek Koła Łowieckiego „Bażant” w Trzebini.

Gatunek jest objęty ścisłą ochroną prawną, co oznacza zakaz polowań i zabijania. Odstrzał możliwy jest tylko wyjątkowo, po wydaniu derogacji przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, gdy zwierzęta wyrządzają poważne szkody, a inne metody zawiodły. Zezwolenia dotyczą pojedynczych osobników, a populacja nie może być zagrożona. Nie ma sezonowych polowań ani odstrzałów rekreacyjnych; każde nielegalne zabicie jest karalne.