Jest rok 2014. Separatyści przejmują władzę w węglowym obszarze wschodniej Ukrainy.

Młoda właścicielka małej firmy robiącej witraże, którą bliscy nazywają córeczką, nie może uwierzyć w to co zaczyna się dziać. Uczestniczy w protestach i demonstracjach, ale ulice zaczynają spływać krwią. Ludzie są zdezorientowani. Jedni mówią, że zaraz przyjdą banderowcy, inni wyjeżdżają, a jeszcze inni po prostu czekają na wyzwolenie.

Nasz główna bohaterka nie potrafi bezczynne siedzieć. Przepełniona rozpaczą zaczyna pomagać. Ratuje kobiety (choćby przed mężem), ratuje dzieci, np. przed kolejnym gwałtem, wspiera walczących.

Filigranowa, mało atrakcyjna, niewidoczna, dokonuje cudów, choć sama pewnie nigdy by tak nie powiedziała. Ale czy to dla niej nowość? Przecież nawet założenie przed laty firmy było swego rodzaju cudem.

Książka wciąga, bawi i wzrusza. I choć nie porusza łatwego tematu, jest lekko napisana.

Jeśli ktoś chce więc zrozumieć wojnę w Donbasie, a nie ma siły czy ochoty na poważne reportaże, to "Córeczka" Tamary Dudy idealnie nakreśli atmosferę i sytuację początku wojny w Donbasie.

Autorka to ukraińska pisarka, dziennikarka i tłumaczka. Jej książka w plebiscycie ogłoszonym przez Ukraiński Instytut Książki "Córeczka" znalazła się na liście trzydziestu najważniejszych utworów pisanych prozą wydanych w niepodległej Ukrainie.

W 2022 roku Tamara Duda została laureatką Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki w dziedzinie literatury pięknej właśnie za "Córeczkę". W latach 2014-2016 pracowała jako wolontariuszka w strefie konfrontacji rosyjsko-ukraińskiej na wschodzie Ukrainy.