W  sobotę rano odeszła Agnieszka Król – czynna nauczycielka Zespołu Szkół w Libiążu, wychowawczyni młodzieży, profesorka, przyjaciółka i koleżanka z pracy.

Spędziliśmy ze sobą w szkole blisko 30 lat. Dało się odczuć w tym, jak mówiła o nauczaniu i o uczniach, że praca nauczycielska stanowiła jej powołanie. Szkoła była jej życiem. Uczyła głównie w klasach ekonomicznych i logistycznych. Chętnie podejmowała dodatkowe działania, wiążące się z pracą nauczycielską i wychowawczą. Wiele imprez w historii szkoły było oparte o jej zaangażowanie. Lubiła nowe inicjatywy, nie bała się ich, była nowatorska. Nie bała się też nowych technologii. Na
wyłączność przejęła prowadzenie strony internetowej szkoły. 

Miała świetny kontakt z młodzieżą. Wielką przyjemność sprawiały jej liczne zaproszenia na spotkania klasowe „po latach”. Opowiadała nam potem, jak potoczyły się losy jej absolwentów. Uwielbiała organizować szkolne wycieczki – te zawodoznawcze, ale również integracyjne i krajoznawcze. To podczas nich miała bezpośredni kontakt z młodzieżą, będący dla niej kwintesencją pracy nauczyciela i wychowawcy.

Chętnie angażowała się w życie szkolne i pozaszkolne grona nauczycielskiego. Była wzorową koleżanką z pracy, a dla wielu z nas również przyjaciółką - z zasady łagodną i delikatną w słowie, gestach i działaniach. Dlatego ta strata tak strasznie zabolała. Swoim odejściem stworzyła emocjonalną wyrwę w gronie. Nie będziemy jej łatać. Tę wyrwę wypełnimy wspomnieniami... Profesorki Agnieszki w sali 118, dyżurującej na I piętrze, nielubiącej porannego wstawania i lekcji o 7:30, rozsyłającej o późnych porach sms-y, kochającej kolory i różne odcienie różu, otoczonej bibelotami, uwielbiającej torebki i biżuterię, zakochanej w sztuce filmowej i książkach.

Przy tablicy była jeszcze w maju. To miała być tylko chwila nieobecności w pracy…, a stała się wiecznością.

Dobry Człowiek, dobry Nauczyciel – Bóg znowu zabrał tę lepszą…

Spoczywaj w pokoju.