Nie chciałam pisać tego tekstu, ale doświadczenia z lat wcześniejszych i dzisiejsza wizyta na cmentarzu dowodzą, że napisać go powinnam. W przeciwieństwie do większości odwiedzających cmentarze 1 listopada - miejsca wiecznego odpoczynku odwiedzam często i dość regularnie - co najmniej kilka razy w miesiącu. Mam więc prawo do pouczenia tych wszystkich, którzy swoim zachowaniem kompromitują się i dają dowód na elementarne braki w wychowaniu i kulturze.

Nie chciałam pisać tego tekstu, ale doświadczenia z lat wcześniejszych i dzisiejsza wizyta na cmentarzu dowodzą, że napisać go powinnam. W przeciwieństwie do większości odwiedzających cmentarze 1 listopada - miejsca wiecznego odpoczynku odwiedzam często i dość regularnie - co najmniej kilka razy w miesiącu. Mam więc prawo do pouczenia tych wszystkich, którzy swoim zachowaniem kompromitują się i dają dowód na elementarne braki w wychowaniu i kulturze.

Oto więc garść rad dla tych, którzy odwiedzają cmentarze rzadko i nie bardzo wiedzą, jak się na nich zachować:
1) Na cmentarzu nie pali się papierosów!
2) Na cmentarzu nie rozmawia się przez komórkę!
3) Na cmentarz nie przyprowadza się psów, kotów i świnek morskich!
4) Na cmentarzu się nie je i nie pije! Cmentarz to nie jest park, gdzie wyprowadza się czworonoga i można przy papierosku pogadać ze znajomymi. Tak jak rozmawianie przez komórkę w teatrze lub filharmonii jest oznaką braku kultury tak i na cmentarzu to również oznaka braku kultury.

Bez względu na to w co wierzymy, lub nie wierzymy - cmentarz (katolicki, żydowski, muzułmański, komunalny itd.) jest miejscem o charakterze sakralnym i należy je uszanować stosując elementarne zasady kultury.

kattebush