Celem stworzonych punktów ma być zwiększenie dostępności do pomocy psychopedagogicznej. Może skorzystaja z niej rodzice i nauczyciele, bo odnoszę wrażenie, że skoro nie przyszła góra do Mahometa, to.... Chociaż tak naprawdę, to co mogą pracownicy poradni w przypadkach, gdy wizyta rodzica z dzieckiem ogranicza sie wyłącznie do spotkań w celach zdiagnozowania problemu? A potem nic się nie dzieje....Wielokrotnie słyszałam wypowiedzi rodziców, że przeciez byli w poradni, mają papier, a dziecka wciąż nie uzdrowione:)) Tak Helu. Liczy sie współpraca, najlepiej trójstronna, i chyba na tym należało by skupić uwagę. .. A w tym nie pomogą żadne punkty i programy rządowe. Niestety...

Panie z poradni tak na prawdę nic nie doradzą, a wiem to z praktyki. Jako nauczyciel wiele razy pisałem opinie o uczniach, a w odpowiedzi otrzymałem powtórzone swoje własne słowa i to się nazywa praca odtwórcza, która nie wniosła nic w poszerzenie wiedzy o moich uczniach. I po co mam ich wysyłać do poradni - chyba tylko dla papierka.

Zgadzam się z Helą. Dodam tylko, że osoby pracujące w poradni powinny wyjść poza jej mury do szkół i innych miejsc w których przebywa młodzież, bo zza biurka mało widać. Samo otwieranie punktów konsultacyjnych przy braku aktywności tam zatrudnionych to strata pieniędzy, chyba, że jest to próba na siłę wykorzystania funduszy , żeby je odfajkować. Podobnie jest z zajęciami dodatkowymi w szkołach z funduszy unijnych. Daje się wielkie pieniądze i nikt w sposób rzeczywisty szkół z tego nie rozlicza. Dyrektor dostarcza papiery i koniec, a z zajęciami bywa różnie. Urzędnicy wolą się nie fatygować, żeby sprawdzić. W Polsce wszystko robi się zza biurka, dlatego tak wiele pań i panów w urzędzie cierpi na nadwagę, a tu można byłoby upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu :) .

Mam mieszane uczucia, czy to coś da?tu muszą intensywnie wspólpracować wszystkie osoby chcąc pomóc młodemu człowiekowi, a przedewszystkim ON sam musi chcieć dać sobie pomóc.Nie sztuka utworzyć punkty pomocy, ale liczą się działania dające efekty.