We wtorek po południu oficjalnie przypieczętowano los jednaj z najdłużej działających fundacji w okolicy. Powód? Przestała być potrzebna.

Fundacja powstała ponad 30 lat temu działając początkowo na rzecz budowy szpitala. Kiedy nowy obiekt powstał, nieznacznie zmieniono jej nazwę, a działalność koncentrowała się na wsparciu sprzętowym poszczególnych oddziałów szpitalnych. Od paru lat jednak jej dochody były coraz niższe. Koszty zaczęły je przewyższać i coraz mniej osób zaczęło widzieć sens jej istnienia.

We wtorek podczas walnego zgromadzenia fundatorów, likwidatorzy fundacji zdecydowali o zakończeniu procesu jej likwidacji.

- Dla szpitala przestaliśmy być potrzebni jako ta instytucja, która zdobywa pieniądze, gdyż obecnie to szpital się liczy jako beneficjent, a nie fundacja, która nie ma własnego majątku – mówiła Teresa Palian, będąca jednym z fundatorów.

- W ostatnim okresie działalności próbowaliśmy podejmować różne inicjatywy, jak choćby kupno komory hiperbarycznej, mającej wspomagać zdrowie pacjentów także po covidzie. Chcieliśmy także przejąć szpitalny parking, żeby przetrwać. Nie powiodło się. Uzyskiwaliśmy granty z powiatu i miałem cały czas nadzieję, że uda się przetrwać. Liczyliśmy, że będziemy mogli zawiadywać hospicjum stacjonarnym, które ma powstać, ale cóż, plany trzeba zostawić innym – stwierdził Leszek Kowalski, były członek zarządu fundacji.

Dyrektor szpitala Artur Baranowski podziękował fundatorom i członkom fundacji za pracę oraz wsparcie placówki.

W głosowaniu ostatecznie zadecydowano o likwidacji fundacji. Uczestnicy podkreślili jednak, że być może kiedyś, gdy będzie taka potrzeba, powstanie stowarzyszenie lub inna organizacja działająca na rzecz szpitala.

Więcej na temat działalności fundacji będzie można przeczytać w następnym, listopadowym wydaniu „Przełomu”

::video{"type":"single","item":"9545"}