Bartosz M. Kowalski 3 lata temu postanowił zapełnić na polskim rynku filmowym niszę, którą jest kino grozy. Po średnio udanych dwóch częściach "W lesie dziś nie zaśnie nikt" tym razem zdecydował się na horror satanistyczny.

Rok 1987. Do pogrążonego we mgle klasztoru na Dolnym Śląsku przybywa młody ksiądz Marek (Piotr Żurawski). Przeor Andrzej (Olaf Lubaszenko) wita go serdecznie i zaprasza do udziału w egzorcyzmach. Do klasztoru trafiają kolejne kobiety, które uległy opętaniu. Marek i Andrzej będą toczyć między sobą podwójną grę. Bo Marek tak naprawdę jest milicjantem prowadzącym śledztwo w sprawie zaginionych kobiet. Z kolei Przeor zaprosił Marka nie bez powodu. Podejrzewa, że mężczyzna począł się z diabelskiego nasienia.
Widać jak z filmu na film Kowalski nabiera ogłady. Coraz mniej interesują go krwawe jatki, coraz bardziej stara się wejść pod skórę widza za pomocą zdjęć, dźwięku i atmosfery. Lokacja zabytkowego opactwa Cystersów w Lubiążu jest pod tym względem samograjem. Już sam korytarz przyprawia o dreszcze. Osobliwym tematem dla niejadków jest tu powracający leitmotiv jedzenia. Chyba jeszcze nikt tak mocno nie obrzydził Wam gulaszu.
Byłby to najlepszy polski horror, gdyby nie dziury w scenariuszu. Zachowanie Marka bywa czasem tak absurdalne, że wyrzuciliby go już dawno nawet z "13. Posterunku". Ucztą dla fanów grozy są zdjęcia - hipnotyczne, klimatyczne trafiające za każdym razem w punkt. A to, co się dzieje w finale, obezwładni każdego.