Próba komediowego spojrzenia na nasze podzielone dwie Polski - liberalną i konserwatywną. Choć potencjał jest ogromny, skończyło się co najwyżej na dobrych chęciach.

Ania (Joanna Kulig) i Grzesiek (Michał Czernecki) są rozwodnikami z dużego miasta, którzy zdecydowali się na związek i postanowili zamieszkać razem. Na przeszkodzie stoi im sceptycyzm ich dzieci i zła wola teściów, którzy za wszelką cenę postanawiają zatrzymać ich przy byłych małżonkach. W przypadku Ani motywacją jej rodziny są katolickie poglądy. W przypadku Michała opatrznie rozumiana troska. Kolejne intrygi plecione przez teściów wystawiają związek Ani i Grześka na próbę.
Twórcy z pewnością chcieli zrobić komedię, ale chyba do końca nikt z nich nie wiedział, jaką. Zaczyna się troszkę w stylu Woody`ego Allena. Pierwszy kwadrans daje nadzieję, że będzie to inteligentna przypowiastka w skandynawskim stylu. Im bardziej w las, tym mocniej wszystko się sypie. Raz mamy tu echa angielskiej farsy, innym razem ubogą wersję "Za jakie grzechy dobry Boże?". Kończy się zdecydowanie po polsku, czyli bylejako, nieudolnie i na chybił trafił.
Niedopracowany scenariusz powoduje, że aktorzy w zasadzie nie mają co grać. Tylko Joanna Kulig broni się spontaniczną dezynwolturą. Reszta co najwyżej zrobi jakąś minę lub próbuje obronić scenę beznadziejnym gagiem. Wniosek jest smutny - gdy każdy wie lepiej, nikt nie wie o co chodzi.