Niegodne polecenia i promowania, oficjalnie o zespole: „histerycznie brzmiącym śpiewem Osbourne’a, nadała muzyce Black Sabbath pesymistyczny nastrój. Dopełniały go ponure teksty, utrzymane zazwyczaj w stylu makabreski, czasem o tematyce ezoterycznej i okultystycznej”.

A może @lokalny cały tekst skopiuje, a nie wycinek - który nijak się ma do całości?

Tony Iommi, gitarzysta prowadzący zespołu, uległ wypadkowi, w którym stracił opuszki palców prawej ręki. By grać dalej, skonstruował plastikowe wkładki na palce. Mimo to gra na gitarze wciąż sprawiała mu zbyt wiele bólu, dlatego zmniejszył napięcie strun, strojąc gitarę niżej. W ten sposób zrodziło się, charakterystyczne dla zespołu, oryginalne brzmienie. Nisko grająca gitara, na której powtarzano ciężkie riffy, także ciężko brzmiąca sekcja rytmiczna w połączeniu z dramatycznym, niekiedy histerycznie brzmiącym śpiewem Osbourne’a, nadała muzyce Black Sabbath pesymistyczny nastrój. Dopełniały go ponure teksty, utrzymane zazwyczaj w stylu makabreski, czasem o tematyce ezoterycznej i okultystycznej. Większość utworów grupy z pierwszego okresu jej działalności ma regularną strukturę pieśni trzyczęściowej. Otwierająca część zawiera krótki pasaż instrumentalny i dłuższą partię wokalną. Część druga jest wyłącznie instrumentalna, niekiedy rozbudowana. Część trzecia, zakończona krótką codą jest zwykle wiernym powtórzeniem pierwszej części.

Polubiłem tę płytę, te utwory i ten zespół od pierwszej chwili i do dzisiaj lubię i słucham. Ponad pół wieku i jakoś do dziś się nie pociąłem, ani nie ćpam i nie ćpałem. W dzieciństwie i wczesnej młodości (lata 60/70-te) przebojem kinowym były amerykańskie (i nie tylko) westerny. Pod byle pretekstem strzelano się w nich na ulicach i za krzywe spojrzenie lano w barach demolując wyposażenie (bardzo liche te krzesła i stoły mieli, rozlatywały się na kawałki od razu) Lataliśmy na wszystkie, na niektóre kilka razy. Do dziś nikogo nie zastrzeliłem na ulicy (co prawda nie miałem i nie mam rewolweru), a nawet nie wziąłem udziału w żadnej barowej bójce. A w barach (z wyszynkiem) bywałem i bywam czasem jeszcze do dziś.

Klasyka,jednym się nie podoba,innym tak,jednak o klasie tego albumu świadczy fakt,że po 50 latach nadal zaczarowuje część młodego pokolenia,które słyszy go po raz pierwszy......

PS Ja osobiście pierwszy raz utwór Paranoid usłyszałem z pocztówki dźwiękowej na gramofonie Bambino dziesiątki lat temu,słucham do dzisiaj.........

@po pa pa - racja. Różne są gusta. Próba manipulacji przez lokalnego pokazuje, jak łatwo można wprowadzić w błąd. lokalny jest niezbyt bystry - ośmieszył się tylko swoim wpisem

Dziadki jeszcze parę lat temu potrafili rozruszać publikę,jedynie na perkusji prawie młodzieniaszek,niestety trza mieć parę w łapie......https://www.youtube.com/watch?v=pTHeY0-P4MY

@po pa pa - a propos perkusisty. Zobacz na to: https://www.youtube.com/watch?v=LVRHiSIeuAI