Majestatyczny francuski dokument idealny na okres wielkanocny. Gratka dla tych, którzy w kinie poszukują zarówno pięknych krajobrazów dzikiej przyrody, jak i duchowości.

Sylvain Tesson, podróżnik i pisarz, trafia do Nepalu i tam z zaprzyjaźnionym obserwatorem i fotografikiem dzikiej przyrody Vincentem Munierem postanawia odnaleźć panterę śnieżną. Nie wiadomo, czy ten gatunek jeszcze istnieje. Mimo to niestrudzeni wędrowcy zaopatrzeni tylko w aparat z teleobiektywem i zapas prowiantu ruszają w środek mroźnej nepalskiej zimy. Będą naszymi przewodnikami po świecie przyrody, który rzadko kiedy nawiedziła ludzka stopa.
Ten film opowiadany jest poprzez niesamowite zdjęcia, świetnie współgrającą z nimi muzykę oraz poetyckie frazy z dziennika Tessona, którymi okraszony został komentarz. Tesson staje się przedstawicielem widzów świata zachodniego - wciąż goniących za atrakcjami, żądających natychmiastowego efektu, ukształtowanych przez szybki świat komercji i reklamy. Musi zdobyć pokorę i odkryć w sobie cierpliwość, żeby zrozumieć, że to nie on jest obserwatorem, ale ciągłym obiektem obserwacji ze strony niewidocznych dla niego zwierząt.
Wie to dobrze Munier, który o ludziach nie chce słyszeć. Fascynują go tylko zwierzęta i ich świat. Jest zarówno ich rzecznikiem, jak i czułym piewcą. Roztapia się w świecie azjatyckiej przyrody zapominając o swoich potrzebach. Autorom udaje się oddać zarówno delikatny charakter tych dwóch postaw, jak i przedstawić nam filmową lekcję medytacji.