Aby przybliżyć czytelnikom postać Stanisława Lema, Agnieszka Gajewska potrzebowała niemal 650 stron. Czy to dużo? I tak, i nie.

Na pewno nie jest to pełen portret pisarza. Lem unikał mówienia o sobie i swojej przeszłości, mniej lub bardziej celowo myląc daty czy wydarzenia. Biografka wykonała tytaniczną pracę, rekonstruując z okruchów przeszłości obraz przedwojennego Lwowa, w którym urodził się i dorastał słynny futurolog. Te "okruchy" to w większości fragmenty z lwowskich gazet czy kronik, z których wyłania się żydowskie pochodzenie Lema, tak starannie przez niego ukrywane przez całe jego życie.
Z drugiej strony książka ukazuje portret człowieka zmęczonego - wojenną traumą, depresją, ciągłą biedą. Choć w latach 60. ub. wieku znajdował się u szczytu sławy - jego książki tłumaczono na kilkanaście języków i obficie wznawiano - największym marzeniem pozostawało posiadanie auta. Pomimo licznych chorób, jakie z czasem coraz bardziej utrudniały mu życie, nie porzucił pisania, wiedząc, że ma na utrzymaniu żonę i syna.
Przed czym uciekał w gwiazdy Stanisław Lem? Poznając kartka po kartce jego historię, wydaje się, że nawet te 600 stron to za mało, by się dowiedzieć.