Wypalenie zawodowe od stycznia 2022 roku będzie uznawane za chorobę, na którą będzie można wziąć L4.

Jak o siebie zadbać w tym aspekcie wyjaśnia Bożena Zaor, psycholog kliniczny ze Szpitala Powiatowego w Chrzanowie.

Natalia Feluś: Jak rozpoznać wypalenie zawodowe?
Bożena Zaor: Na plan pierwszy wysuwa się brak satysfakcji z wykonywanej pracy oraz objawy psychosomatyczne, jak chroniczne zmęczenie, bóle głowy, zaburzenia snu (często bezsenność), zaburzenia gastryczne. Mogą pojawić się drażliwość, trudności z koncentracją uwagi, problemy z apetytem. To, co jest charakterystyczne to zawężenie myślenia do problemów związanych z pracą zawodową. Odczucie przytłoczenia i zniechęcenia obowiązkami zawodowymi, niedostrzeganie sensu swoich działań, a czy są to dni wolne od pracy czy nawet dłuższy urlop, to poczucie braku odpowiedniego odpoczynku. Dystansowanie się od innych, a nawet izolacja są również rozumiane jako objaw wypalenia zawodowego.

W jaki sposób możemy temu zapobiec?
- Przede wszystkim pamiętajmy, aby praca nie przysłoniła nam innych aspektów życia. Ważne jest, aby zachowywać równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. Dbajmy o higienę psychiczną, tj. odpoczynek, dobre relacje z ludźmi, ruch, zdrowe odżywianie. Znajdujmy czas na zainteresowania i na tzw. "chwilę dla siebie". Niedobór snu powoduje spadek odporności, ale również wpływa na funkcjonowanie psychofizyczne - m. in. może przyczyniać się do występowania zaburzeń depresyjnych. Więc dbajmy o sen. I przede wszystkim pamiętajmy, iż znana maksyma, że lepiej zapobiegać niż leczyć, dotyczy również wypalenia zawodowego.

O tym, jakie grupy zawodowe najczęściej dotyka wypalenie zawodowe, jakie są przyczyny tego stanu oraz jak je leczyć przeczytają Państwo w całej rozmowie dostępnej w bieżącym wydaniu tygodnika "Przełom" lub w jego wydaniu elektronicznym TUTAJ.