Dziś obchodzimy święto chleba ustanowione przez Międzynarodowy Związek Piekarzy i Cukierników. Spożycie pieczywa w Polsce spada jednak od kilkunastu lat. Czy to dobry trend? Niekoniecznie.

W 2004 roku Polacy jedli średnio ponad 6 kg chleba miesięcznie. W roku 2019 - jak podaje Polska Agencja Prasowa - były to już niespełna 3 kg. Czy warto rezygnować z chleba? Nie, bo jest źródłem tzw. dobrych węglowodanów, czyli złożonych, które zawierają wszystkie zboża, a co za tym idzie - źródłem mikro i makroelementów. Innymi słowy - daje nam energię. Eliminowanie pieczywa, na przykład ze względu na dietę, czasem, choć nie zawsze, kończy się tym, że spożywamy więcej słodkich przekąsek.

- Kluczową sprawą jest to, by nasza dieta nie była monotonna. Jest grupa osób, która uważa, że dietę odchudzającą zacząć najlepiej od wyeliminowania pieczywa, bo ono tuczy. To nie jest prawda. Wzrost masy ciała wynika zawsze z nadmiaru kalorii w diecie, nie zaś z rodzaju spożywanych produktów. Pieczywo należy jeść, ale w rozsądnych ilościach. A jeśli już ograniczamy spożycie pieczywa, powinniśmy go zastąpić innymi produktami węglowodanowymi. Np. jedząc więcej kasz czy owsianki. Nasz mózg i mięśnie potrzebują węglowodanów do swojej pracy. Jeśli ich nie dostarczymy organizmowi, wtedy on będzie się ich domagać, bo dieta nie będzie prawidłowo zbilansowana - tłumaczy Dominika Kulczycka-Wójcik z Alwerni, dietetyk kliniczny.

Nie można też pominąć kulturowego znaczenia chleba. Przez wiele pokoleń uczono szacunku do niego. Przed pierwszym ukrojeniem wiele wierzących osób znaczy bochenek znakiem krzyża. To właśnie chlebem nowożeńcy witają swoich gości.

Szacunek do chleba oznacza też, że nie należy go wyrzucać. Zwłaszcza w katolickich domach. Gdy zdarzyło się upuścić na podłogę kromkę, trzeba było ją podnieść i pocałować.